2000 Mexico – Puerto Vallarta

Lekker een weekje op vakantie naar Puerto Vallarta samen met Lynn, mijn My Way collega uit Rimini. We verbleven in Hotel Molino de Agua. De meeste kamers van dit hotel zijn gebouwd in de vorm van typische cabana’s (hutjes), gelegen in een mooie tropische jungletuin. De andere kamers zijn gevestigd in grotere gebouwen van maximaal 2 verdiepingen. Wij hebben gekozen voor een cabana. Deze cabana’s zijn erg eenvoudig ingericht, maar er is wel een airco en eigen badkamer aanwezig.

Puerto Vallarta is een gezellige badplaats met veel Amerikaanse invloeden. Alleen het oude deel van de plaats doet echt Mexicaans aan.

Puerto Vallarta is gelegen aan de Stille Oceaan, aan de westkust van Mexico. Het is een badplaats aan een van de grootste baaien ter wereld, de Bahia de Banderas. Puerto Vallarta ligt in de staat Jalisco.

 

Dinsdag 21 maart

Na de 10½ uur durende vlucht met Martinair zijn we om 16:45 uur (i.p.v. 15:25 uur) eindelijk aangekomen op het vliegveld van Puerto Vallarta.

Met een vertraging van 3 uur zijn we om 13:10 uur (i.p.v. 10:15 uur) van Schiphol vertrokken. Dit was al ruim van tevoren bekend bij Martinair, maar OAD was het vergeten door te geven aan haar gasten. Erg fijn dus.

De reis ging via Engeland, IJsland, Groenland, Canada en Amerika naar Mexico. Ondanks het feit dat het 10½ uur vliegen is hebben we geen tijd gehad om ons te vervelen. We kregen regelmatig wat te drinken en te eten en ‘s avonds laat een hartig broodje. Als je eet gaat de tijd snel. Tijdens de vlucht waren er ook goede films te zien.

Toen we in Puerto Vallarta aankwamen was het daar 8 uur vroeger dan in Nederland, 25oC en erg zonnig.

Om Mexico in te mogen moesten we bij de douane een visum-formulier afgeven. Dit formulier hadden we bij het inchecken op Schiphol al moeten krijgen, maar daar was iets fout gegaan. Nadat we op het vliegveld alsnog dit formulier gekregen hadden konden we door de douane.

Op het vliegveld werden we opgewacht door een erg chaotische hostess van OAD, die ons naar de accommodatie bracht. Na een korte transfer arriveerden we bij onze accommodatie om 02:15 uur ‘s nachts Nederlandse tijd, dus om 18:15 uur Mexicaanse tijd. De rugzakken werden door een vriendelijk lachende belboy naar onze cabana gesleept. Die arme jongen heeft waarschijnlijk de rest van zijn leven een rugkwaal, want de rugzakken waren niet echt licht.

Nadat we hadden uitgepakt en snel onze korte broek hadden aangetrokken, zijn we er op uit getrokken om onze accommodatie en de buurt een beetje te verkennen. Wel raar, eigenlijk wilden we het liefst naar bed, maar het was pas etenstijd.

De accommodatie is erg leuk en goed verzorgd. Het hele complex lijkt een beetje op de parkplazza van Centerparcs met al die planten, palmbomen en vijvertjes, alleen hier is het echt en in de open lucht. Onze cabana ligt direct bij het kleine zwembad (er zijn er twee op het park), echt luxe dus. De ontbijtruimte is tegenover onze cabana. Dat was dus ook gemakkelijk, want dan hoefden we ’s ochtends niet zo ver te lopen als we honger hadden.

Onze accommodatie ligt midden in het oude centrum, direct naast de brug over de Rio Cuale. We zijn over de boulevard in het nieuwe centrum, de Malecón, gelopen. Het was hier heel erg druk op zowel de boulevard als op de straat. Er reden heel veel grote, oude pickup trucks, bijna allemaal gedeukt, bussen die half uit elkaar liggen met op de voorruit geverfd wat hun bestemming is en bijna een kwart van de gewone auto’s zijn Volkswagen Kevers.

Op de Malecón waren heel veel eettentjes en cafe’s. Er was hier zelfs een Hard Rock cafe en Planet Hollywood. Onderweg kwamen we een Mac Donalds tegen en we konden hier niet voorbij lopen zonder een milkshake te kopen. Om 04:30 Nederlandse tijd lagen we eindelijk in bed.

Woensdag 29 maart

Vanmorgen om 05:00 uur Mexicaanse tijd werden we al wakker. De kamer was nog heerlijk koel, maar er werd heel luid gepraat (beter gezegd geschreeuwd) in de keuken. We zijn gelukkig niet wakker gehouden door allerlei enge beesten of ongedierte die we verwacht hadden. Dat viel weer mee.

Om 08:00 uur konden we aanschuiven voor het ontbijtbuffet. Dat was heel goed verzorgd. Er stond heel veel fruit, verschillende yoghurtjes, verse broodjes, er werden goed gevulde omeletten gebakken en er werd vers vruchtensap geperst. Er waren teveel dingen om alles te proberen.

Om 10:00 uur waren we uitgenodigd voor de welkomstinformatie. De info zelf duurde erg lang. We hebben een paar hele leuke excursies geboekt. Het was best moeilijk om te kiezen, want er waren heel veel leuke excursies.

Ons programma deze week ziet er als volgt uit:

– Donderdag: Kroegentocht, Downtown by Night

– Vrijdag: Sierra Madre gebergte

– Zaterdag: Zwemmen met dolfijnen

– Zondag: Marietas boottocht, duiken

– Maandag: San Blas Jungletour

Na de info zijn we gaan lunchen bij het zwembad van onze accommodatie. We hebben een tortilla met ham en gesmolten kaas gegeten. Heerlijk.

De rest van de dag hebben we heerlijk bij het zwembad in het zonnetje gelegen. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want de zon is hier erg fel. We waren dan ook goed verbrand.

Toen we het zonnen zat waren, zijn we naar het oude en nieuwe centrum van Puerto Vallarta gegaan.

Ons hotel ligt eigenlijk op de grens tussen het oude en nieuwe centrum. De brug over de rivier Rio Cuale, direct naast Molino de Agua, is de grens. Het oude centrum, ‘zona romantica’ is een wirwar van straatjes met in sommige straten erg verwaarloosde huisjes en op andere stukken juist weer hele luxe villa’s. In de steegjes zijn er heel veel leuke kleine winkeltjes met souvenirs en kleding en natuurlijk vele kroegjes en restaurants met ’s avonds overal live-muziek.

In het nieuwe centrum bevindt zich de boulevard, de Malecón, met veel bars, restaurants en winkeltjes. De Malecón is direct aan de zee is erg gezellig. Op de boulevard loop je langs veel palmbomen. Er staan hier ook veel beelden waaronder een bronzen zeepaardje, Vallarta’s symbool.

We vonden hier ook een internetcafé waar we snel een paar e-mailtjes naar het thuisfront hebben gestuurd. Telefoneren naar Nederland is namelijk veel te duur.

We hebben een heel leuk barretje gevonden met een balkon vanwaar je een uitzicht had op de Malacón. Toen we daar zaten begonnen er beneden op straat een paar Mariachi’s te zingen. We zaten dus erg gezellig.

‘s Avonds werd er in het hotel een grillbuffet georganiseerd. We waren eigenlijk van plan om in de stad te eten, maar het zag er zo lekker uit dat we besloten hebben om bij de accommodatie te eten.

Toen we eindelijk klaar waren met eten hebben we heerlijk uitgebuikt in de schommelstoelen op ons eigen terrasje.

 

Donderdag 30 maart

Toen we vanmorgen om 08:00 uur uit bed kwamen stond het ontbijtbuffet al klaar. Omdat we lekker lui waren hebben we ons na het ontbijt verplaatst naar de ligbedjes bij het zwembad.

Om 10:45 uur moesten we betalen voor de excursies. Voor een aantal excursies moest je ingeloot worden omdat er maar een beperkt aantal mensen mee konden, zoals bij het zwemmen met dolfijnen. Gelukkig gingen al onze excursies door.

Na al die inspanningen was het voor ons weer tijd om terug te gaan naar ons ligbedje bij het zwembad. We hebben heerlijk een siësta gehouden. We hebben ons dus al goed aangepast aan de Mexicaanse gewoonten.

Toen de zon iets minder fel werd, hebben we een wandeling over het strand gemaakt. Het is een erg mooi en schoon zandstrand met overal rotsen. Achter het stadje zie je hele hoge bergen.

‘s Avonds zijn we gaan eten bij La Palapa, een restaurantje aan het strand bij de pier. Er stond voornamelijk vis op het menu, maar ze hadden gelukkig ook vlees. Het eten hier was heerlijk.

Om 21:15 uur werden we bij bar Amsterdam verwacht voor de kroegentocht, Downtown by Night. We zijn vervolgens met een hele groep Nederlanders, ook van andere reisorganisaties, naar Mariacchi (echt Mexicaans) en Señor Frog gegaan en we zijn weer geëindigd bij bar Amsterdam. Het uitgaan in Puerto Vallarta is erg gezellig.

 

Vrijdag 31 maart

Vandaag zijn we naar het Sierra Madre gebergte geweest. We vertrokken om 8:30 uur. Het Sierra Madre gebergte is een van de uitlopers van de Rocky Mountains. Het is een heel mooi natuurgebied waar ontzettend veel dieren leven, waaronder vele slangen, spinnen, schorpioenen en vogels. Sommige zijn echt gevaarlijk.

Het Sierra Madre gebergte heeft ook een vulkaan, vandaar dat hier echt van alles groeit.

Na een uitgebreid ontbijt werden we gedurende de tocht gereden in een 12 persoons Unimogtruck met een NL gids aan boord die ons van alles over de natuur en de omgeving vertelde.

Toen we de staatsgrens over gingen tussen de staat Jalisco, waar Puerto Vallarta toe behoort, en de staat Nayarit, bleek dat we ook de tijdgrens gepasseerd waren. We zaten ineens in een andere tijdzone waar de bergtijd gold. In Bayarit was het een uur vroeger.

We stopten eerst in een klein dorpje, waar we werden ontvangen met koffie, sapjes en zoete broodjes. Hier proberen de Mexicanen ons weer allemaal zoetigheid aan te smeren. Vanaf dit dorpje werden we begeleid door de politie. Na ongeveer 10 minuten stopte de verharde weg en reden we de bushbush in.

In het gebergte waar we doorheen hebben gereden wonen mensen in hele primitieve dorpjes in huizen gemaakt van dierenpoep en klei. Er is vaak niet eens stroom in de dorpjes. In de tuinen verbouwen de mensen zelf wat ze nodig hebben om te eten.

Na een tijdje stopten we voor een wandeling van ongeveer een uur. We hebben heel erg veel gezien en er werd veel verteld over de natuur. Het stikte hier van de muggen, bloedzuigers en andere beesten. Ondanks het goede muggenspul dat we mee hadden waren we allebei veel gestoken. We zijn een, volgens onze mening, erg grote slang tegengekomen die volgens de gids tot de gevaarlijke slangen ter wereld behoort.

Toen we onze rit per truck weer vervolgden kwamen we een aantal ezels, veel koeien en paarden tegen. De volgende stop was bij een strandje tussen San Francisco en Sayulita. Het was hier erg mooi. We waren de enige gasten hier. Toen we aankwamen stond er een barbecue klaar en we konden heerlijk eten onder een afdakje van palmbladeren. Over het vlees hadden we een beetje onze twijfels. Achteraf bleek dat we onder andere ezelvlees en hagedissen gegeten hadden.

Op de terugweg werden we in de truck nog getrakteerd op tequilla. Om ongeveer 17:00 uur waren we weer terug bij onze accommodatie.

Terug in de accommodatie hebben we heerlijk gezwommen om al het vuil van de excursie eraf te spoelen. Daarna zijn we lekker uiteten geweest. We hadden een heel erg goedkoop restaurant gevonden waar je hele grote porties fajitas kreeg. Als toetje hebben we op de Malacón een heerlijke aardbeienmilkshake gedronken die gemaakt werd van vers fruit.

Zaterdag 1 april

Na een heerlijk ontbijtbuffet hebben we eerst lekker bij het strand gelegen en ons voorbereid op de fantastische belevenis die deze dag op het programma stond: zwemmen met dolfijnen! Het is maar op een paar plaatsen in de wereld mogelijk.

We moesten met de taxi naar Nuevo Vallarta. De activiteit vond hier plaats in een afgesloten zee-inham. We kregen eerst per hoofdtelefoon uitleg over dolfijnen en hun manier van communiceren.

Na deze introductie mochten we gedurende drie kwartier met de dolfijnen spelen, knuffelen en zwemmen. We mochten ons aan de vinnen van de dolfijn door het bassin laten meetrekken. Als afsluiting kregen we nog een dikke zoen van de dolfijnen. Deze excursie was niet goedkoop maar het was heel bijzonder. Het was de mooiste excursie van deze vakantie.

’s Avonds zijn we met de bus naar Marina Vallarta gegaan Dit is een vrij nieuw gebied van Puerto Vallarta. Hier is de jachthaven en rondom zijn alle dure hotels te vinden. Een rit met de bus kost hier echt bijna niets. Een enkeltje kost slechts 3 pesos. Het winkelcentrum hier was helaas nog in aanbouw.

In de jachthaven lag een heel duur uitziend jacht met op het achterdek een kleine helikopter. Van een van gidsen van de safari van gisteren hadden we gehoord dat deze van de prins van Monaco was.

We hebben in de marina gegeten bij een leuk Italiaans restaurantje. Als afsluiting hebben we boven in de vuurtoren een heerlijke cocktail gedronken. Vanaf hier hadden we een heel mooi uitzicht over de verlichte haven en het centrum.

De terugreis met de bus was een hele ervaring. De buschauffeur had slechts 1 functionerend oog, van het andere zag je alleen het wit. In de ramen van de bus zaten allemaal barsten en de hele bus rammelde. We hoorden later in het hotel dat de meeste buschauffeurs een rijbewijs hebben gekocht. Dit verklaarde de rijstijl van deze buschauffeur goed. We waren erg blij toen we weer heelhuids bij de accommodatie waren.

Zondag 2 april

Om 8:45 uur werden we opgehaald voor de Marietas boottocht, inclusief duiken. Tijdens de uitleg van de excursie kregen we weer een heerlijk ontbijt.

Onderweg zagen we veel dolfijnen zwemmen. Na ongeveer 2 uur ging de boot voor anker en konden we duiken. Het duiken viel erg tegen. Het zicht was maximaal 2 meter en het was erg koud. Ik heb alleen mijn buddy gezien en verder helemaal niks.

Na een uitgebreide lunch zagen we in het water een bultrugwalvis met een jong. Dat was echt heel bijzonder.

Na een klein uurtje varen kwamen we bij een klein strandje. We moesten met kleine bootjes naar het strandje toe. Er stonden een paar decorstukken uit een hier opgenomen film en we kregen wat uitleg over wat er leeft op het strandje.

Op de terugweg begon eindelijk de zon te schijnen.

‘s Avonds hebben we weer heerlijk Italiaans gegeten op de Malacón, met als toetje tiramisu. Daarna zijn we gaan shoppen. Er zijn heel veel winkeltjes, voornamelijk gericht op toeristen. Als afsluiting van de dag hebben we wat gedronken in bar Amsterdam.

 

Maandag 3 april

Vanmorgen hadden we even niet het gevoel dat we op vakantie waren. De wekker ging namelijk al af om 06:30 uur, omdat we om 07:00 uur moesten verzamelen voor de San Blas Jungletour.

We moesten verzamelen op de hoek bij ons hotel dus we hoefden gelukkig niet met een bus of taxi. Toen we iedereen hadden opgehaald werd in de bus het ontbijt uitgedeeld. We kregen allemaal een grote doos met belegde bolletjes, een appel en een sapje. Dat smaakte goed.

De rit naar San Blas duurde ongeveer 4 uur. Onderweg stopten we in een klein dorpje, Las Varas, waar langs de weg een fruitkraampje stond. Hier legde een hele oude Mexicaan ons het verschil uit tussen een kokosnoot en kokospit (wat we in Nederland kennen als kokosnoot). We moesten ook het verschil proeven.

In de bus kregen we van de gids verschillende stukjes Mexicaans fruit om te proeven: papaja, ananas en kleine banaantjes die naar appel smaakten (volgens Lynn). Ook hadden ze typisch Mexicaans snoepgoed. We werden al gewaarschuwd dat we het waarschijnlijk niet lekker zouden vinden. We moesten zeggen waarnaar we het vonden smaken. De gids zei dat de smaak kon variëren van drop tot appelmoes. Toen ik een stukje had geproefd dacht ik eerst dat het naar appelstroop smaakte. Vlak daarna proefde ik ineens chilipeper of zoiets en die vieze smaak heb ik zeker een kwartier lang in mijn mond gehad. Zelfs dropjes hielpen daar niet tegen.

Toen we in San Blas waren aangekomen, werden we verdeeld over drie kleine motorbootjes met gids en maakten een tocht van ruim 2 uur over de rivier La Tovara.

De tocht ging door een mangrovewoud. Dit was heel apart. Overal zagen we dieren: leguanen, schildpadden, een paar grote krokodillen en vele vogels waaronder uilen en de slangenhalsvogel. We hebben zelfs een Boa Constrictor gezien in een boomholte. De gids vertelde dat er ook wel eens een gast gebeten was door een schorpioen, maar die zijn we gelukkig niet tegen gekomen.

Halverwege de tocht stopten we bij een krokodillenasiel. Hier werden krokodillen opgevangen die een afwijking hadden of ziek waren en daardoor niet meer in de natuur konden leven. Zo was er o.a. een die tandeloos geboren was en nog steeds geen tand in zijn bek had. Verder was er een krokodil met de naam Quasimodo, met een bochel in zijn rug.

Op de terugtocht stopten we met de bootjes bij een klein terrasje langs het water waar we wat te drinken kregen.

Na de boottocht zijn we naar een restaurant met een strandje gegaan waar we gingen lunchen: fajita kip met nachos. Hier hadden we weer iets stoms. We zaten aan een tafeltje met twee mensen die we kenden van het duiken. De ober zette nachos op tafel. We dachten toen dat het een voorafje was zoals in Nederland bij een Mexicaan en hadden dus alles opgegeten. Fout dus. Hier eten ze het bij de maaltijd zoals wij aardappels eten. Toen de kip werd gebracht zaten we dus een hele tijd te wachten op de fajitas om de kip in te doen. Toen deze niet kwamen hebben we het maar even nagevraagd aan de ober. Die begon te lachen en vertelde dat we die net droog hadden opgegeten. Nachos zoals wij die kennen is hetzelfde als de fajitas. Nou ja, kan gebeuren.

Daarna moesten we nog 3 uur terug rijden naar Puerto Vallarta. Daar heb ik weinig van gemerkt want Lynn en ik hebben bijna de hele weg liggen slapen. Om 18:30 uur waren we terug bij Molino de Agua.

’s Avonds zijn we gaan eten bij het Nederlandse restaurtant in Puerto Vallarta, ‘Janssen en Johnson’. Een van de eigenaars is een Nederlander. Dit is de reden dat er ook echte Hollandse poffertjes op het menu stonden. Gelukkig stonden er genoeg andere, echt lekkere dingen op het menu.

Nadat we op souvenirjacht waren geweest, zijn we nog even terug gegaan naar Janssen en Johnson voor een Passoa Jus. Daarna hebben we er nog een gedronken in bar Amsterdam. Best leuk zo’n Nederlands avondje ver weg van Nederland.

Toen we terug waren in onze cabana, dachten we even dat we te veel hadden gedronken. Toen we het licht aan deden zagen we allebei in een andere hoek van ons huisje een hagedisje wegschieten. Volgens mij waren ze goed geschrokken van ons gegil, want toen we goed keken zagen we ze niet meer. Omdat we ze allebei ergens anders hadden gezien dachten we echt dat het door de Passoa kwam. We hadden de hele week immers nog geen beesten in het huisje gehad. We zijn toen naar buiten gegaan en hebben het licht uitgedaan. Toen we na 5 minuten weer binnenkwamen zagen we er drie zitten. Het was dus toch echt. Ze waren zacht roze en ongeveer 10 cm groot. Ik heb echt nog nooit eerder een roze hagedisje gezien. In Mallorca en Frankrijk waren ze altijd groen of bruinig. Toen we zeker wisten dat ze er echt zaten, hadden we weer een probleem: je krijgt hagedisjes niet naar buiten. Doordat we het licht aan hadden gedaan waren ze weer weggerend. Twee waren naar boven gerend en hadden zich verstopt tussen de balken in het plafond. De derde was naar beneden geschoten. Omdat we bang waren dat deze in ons bed zat, zijn we hem gaan zoeken. Hij zat niet in bed, maar precies achter mijn hoofdkussen. We hebben toen maar besloten om het bed midden in het huisje te zetten, ver weg van de muren. Toen konden we eindelijk slapen.

Dinsdag 4 april

Na het ontbijt zijn we nog even snel bij het zwembad gaan liggen om nog een beetje bij te kleuren. Om 12:00 uur moesten we ons huisje uit. We werden om 13:15 uur opgehaald voor de transfer naar de luchthaven.

Om 17:10 uur vertrok ons vliegtuig met een beetje vertraging. We kwamen aan op Schiphol om 10:20 uur. We hadden de hele vlucht geen oog dichtgedaan en dat terwijl we samen 3 stoelen hadden.

Deze vakantie was echt een hele leuke vakantie met als hoogtepunt het zwemmen met dolfijnen.