Dinsdag 22 juli 2008
Om 10.00 uur worden we opgehaald door Rob en Wil die ons naar Schiphol brengen. Dit keer is onze vakantiebestemming Bonaire. Voor Jasper is het zijn eerste vliegvakantie. We vinden het dit keer best spannend, want we hebben er geen idee van hoe hij het in een vliegtuig zal gaan doen.
Het begint gelukkig al goed bij het inchecken. We hebben naast de toegestane 25 kg bagage per persoon en 10 kg bagage voor Jasper, nog eens 13 kg aan extra duikbagage. We hoeven hier niet voor bij te betalen.
Doordat Jasper erbij is hoeven we op de luchthaven niet in de lange rij bij het boarden te staan. We worden uit de rij gehaald en mogen als een van de eersten aan boord. Nu kunnen we rustig onze spulletjes opbergen. Dat is ook wel nodig, want we hebben aardig wat handbagage mee.
Met een kleine vertraging vertrekken we rond 14:45 uur met KLM naar Bonaire. Angela heeft voor ons hele goede stoelen kunnen regelen met genoeg beenruimte en aan boord krijgen we van de stewardess een wiegje voor Jasper. Officieel mag je daar maar in tot 65 cm lengte (Jasper is ongeveer 74 cm lang), maar omdat hij niet aan het maximale gewicht van 9 kilo komt mogen we proberen of hij erin past. We hebben geluk want met licht gebogen beentjes past Jasper in het wiegje. Het wiegje wordt voor ons aan het tussenschot gehangen.
Nadat Jasper even op de grond heeft gespeeld en naar bijna iedereen in het vliegtuig heeft gezwaaid, heeft hij een lekker middagdutje gedaan. We denken dat wij dan even rustig kunnen zitten met de ogen dicht, maar helaas… Het halve vliegtuig moet naar de wc (zitten we naast) en ze vertellen ons iedere keer weer hoe zoet Jasper is. Alsof we dat zelf niet weten!
’s Avonds zijn we echt niet meer zo blij met al die mensen die Jasper zo schattig vinden als hij in zijn wiegje ligt. Iedere keer als zijn ogen bijna dicht zijn, is er wel een wc-ganger die naar hem zwaait. Natuurlijk zwaait Jasper dan terug en vervolgens is hij weer klaar wakker.
Jasper doet het heel goed in het vliegtuig. Hij huilt maar één keer en dat is als zijn eten kwijt is geraakt. Een stewardess gaat zijn potje Olvarit opwarmen. Ze geeft vervolgens het potje aan een steward die ermee naar een keukentje gaat. Het potje komt niet meer terug en als Dave er uiteindelijk naar op zoek gaat, is het soort van kwijt. Uiteindelijk vindt een stewardess het potje in een waterkoker in de business-class. Nu het potje weer gevonden is, is Jasper natuurlijk weer dolblij.
Na een hele goede vlucht landen we om 18:15 uur lokale tijd (6 uur vroeger dan in Nederland) op Bonaire. We hopen dat we bij het uitstappen de buggy voor Jasper weer snel krijgen, maar helaas… Daar staan we dan, met Jasper op de arm en alle handbagage, buiten in de warmte in een enorme rij te wachten om naar binnen te mogen. We zijn heel erg blij als we de buggy bovenop een bagagekar voorbij zien komen. Een medewerkster van de luchthaven pakt snel de buggy van de kar. Dat is ook weer opgelost.
Het duurt erg lang om door de paspoortcontrole te komen. Vervolgens zijn we een van de laatste van wie de koffers op de band verschijnen. Jasper heeft er geen zin meer in en begint te brullen. Hij is moe, heeft het warm en is hierdoor erg verdrietig geworden.
Vervolgens moeten we weer in een lange rij aansluiten voor de bagagecontrole. Alle koffers moeten weer door een scanner. Hier hebben ze er één van, dus dat duurt wel even. Een uur na aankomst mag dan eindelijk onze bagage door de scan.
Buiten staat er al iemand van Buddy Dive Resort op ons te wachten om ons naar Kralendijk te brengen. Om 19:30 uur zitten we in onze, van airco voorziene hotelkamer bij te komen.
We willen nog snel iets eten (half pension), maar op dinsdag blijkt het restaurant gesloten te zijn. We hebben geen zin om dat nu nog allemaal uit te zoeken dus we gaan maar, net als Jasper, lekker slapen.
Woensdag 23 juli 2008
Van het slapen is vannacht weinig terecht gekomen. De 1000 muggen in onze kamer gunnen ons geen nachtrust. Als we net een beetje slapen, wordt Jasper om 04:00 uur wakker. Als hij vervolgens om 06:00 uur weer wakker wordt, gaan we er maar uit. We zien direct dat de muggen Jasper ook niet met rust hebben gelaten. Ze zijn gewoon door de klamboe en het gaas van zijn campingbedje heen gegaan.
Vanaf 06:30 uur kunnen we ontbijten. Er is van alles bij het buffet. Jasper is erg blij met zijn yoghurtje als toetje na het ontbijt.
Om 08:30 uur worden we voor een welkomstinfo verwacht bij de receptie. Er wordt zoals verwacht niets nieuws verteld. Vervolgens haalt Dave onze pick-up op bij het verhuurbedrijf.
We rijden maar direct naar de supermarkt in de buurt. Bij de supermarkt Cultimara staan de schappen vol met Albert Heijn en Euroshopper producten. Voor Jasper z’n eten zijn we goed geslaagd. Ze verkopen hier zijn vertrouwde Olvarit fruithapjes en warme prakkies. Zelfs zijn Nutrilon opvolgmelk is hier te krijgen. Het is wel grappig dat ze hier nog met guldens betalen, de Antilliaanse gulden.
’s Middags checken we in bij de duikschool. Jasper krijgt van mama Lou (Lourdes) direct een rondleiding achter de schermen en wij moeten maar wachten in de winkel tot hij weer terugkomt.
Jasper geniet van al die aandacht. Iedereen kletst tegen hem en hij zwaait naar iedereen. We hebben veel bekijks met hem. Hij heeft gelukkig geen last van de 6 uur tijdsverschil. Hij heeft hetzelfde eet-/slaapritme als thuis alleen nu op locale tijden. Perfect dus.
Nadat we bij de duikschool een introfilm hebben bekeken en de verplichte Bonaire Marine Park tag hebben gekocht, gaan we met Jasper zwemmen. Zoals gewoonlijk is dat één groot feest.
’s Avonds bij het diner is er ‘beachcooking’. We krijgen een 3-gangendiner dat bereid wordt op het ‘strand’. Jasper is ondertussen in de buggy in slaap gevallen, dus we hebben mooi de tijd om gezellig wat te drinken. Ze hebben hier Piña Colada’s, dus dat is genieten.
Als we terugkomen op onze kamer en de schade opnemen van dit heerlijke avondje, is het wel even schrikken. Mascha heeft op het ene been 35 muggenbulten en op het andere 49. Echt niet normaal dus!
Donderdag 24 juli 2008
Jasper heeft netjes doorgeslapen tot 06:30 uur. Hij is vannacht door de muggen helemaal lek geprikt op zijn armen, gezicht en zelfs op zijn oog.
Om 10:30 uur wordt Dave bij de duikschool verwacht voor een bootduik. Mascha en Jasper gaan lekker zwemmen. In het zwembad heeft Jasper ineens door hoe hij een trap op moet. Hij is flink aan het oefenen met lopen.
Dave maakt een duik op ‘Carl’s Hill’ bij Klein Bonaire. Klein Bonaire ligt aan de westkust van het eiland, recht tegenover onze accommodatie. Tegenwoordig is Klein Bonaire een onbewoond beschermd natuurgebied. Het is ongeveer 6 vierkante kilometer groot en vormt een broedplaats voor vissen, schildpadden, vogels en in de grotten wonen vleermuizen. Het is een fantastische plaats om te duiken met ongerepte riffen en veel vis.
Met de lunch hebben we een beetje het gevoel dat we toch thuis zijn, als Mascha een broodje kroket bestelt. Het is toch al raar omdat je hier gewoon Nederlands kunt praten. Gelukkig is het weer niet Nederlands en het duiken ook niet. Jasper heeft ontdekt dat hij watermeloen erg lekker vindt.
In de middag maakt Dave zijn tweede bootduik. Dit keer duikt hij op ‘No Name Beach’ (Klein Bonaire) en kan Jasper lekker rustig slapen.
Aan het eind van de middag gaan we even naar Kralendijk. Kralendijk is de hoofdstad van Bonaire. Het is een klein plaatsje met een paar cafeetjes, terrassen en pastelkleurige huisjes. Het stelt niet zo veel voor. Er zijn een paar winkeltjes en het is zo goed als uitgestorven. Gelukkig hebben ze in Kralendijk heerlijk ijs.
Als we ’s avonds willen gaan eten blijkt dat er op dinsdag, donderdag en zondag eigenlijk geen eten is in het hotel. Omdat we halfpension hebben, mogen we nu op deze dagen eten in de ‘Lion’s Den’. Dit is een á la carte restaurant op het terrein van Buddy Dive.
Als we bij de Lion’s Den aankomen, weten ze niet wat ze met ons aan moeten. Ze zijn, net als de dames bij de receptie, niet op de hoogte van de afspraken met betrekking tot half pension. Na lang overleg met een manager van Buddy Dive krijgen we dan toch een tafeltje. Omdat het eten hier een stuk duurder is dan het half pension dat we geboekt hebben, krijgen we alleen een voorgerecht en een hoofdgerecht, of een hoofdgerecht en een toetje. Dat is geen probleem, want het is hier al moeilijk om twee gangen op te krijgen.
We eten heerlijk met uitzicht op een geweldig mooie zonsondergang. Jasper heeft voor het eerst frietjes op en is er niet van vies van.
Vrijdag 25 juli 2008
Vanmorgen bij het ontbijt is er een korte maar hevige plensbui. De rest van de dag is het weer prachtig.
Onze buurvrouw, die we in het vliegtuig hebben leren kennen, heeft aangeboden om een keer op Jasper te passen zodat we samen kunnen gaan duiken. Vanmorgen hebben we van dit aanbod gebruik gemaakt en samen maken we een duik aan de zuidkant van het huisrif, ‘Buddy’s Reef’.
Na de lunch, die bestaat uit Zeeuwse bolussen (waarom nog duiken in Zeeland als je alles ook op Bonaire hebt), hebben we van 14:00 – 16:00 uur een oppas geregeld voor Jasper, de zus van een van de receptiemedewerkers. We maken samen een tweede duikje op het huisrif, dit keer aan de noordzijde. We gaan op zoek naar een Frogfish en vinden er uiteindelijk twee.
Aan het eind van de middag rijden we naar Lac Bay, een lagune aan de oostkust van het eiland. Bij Sorobon Beach nemen Dave en Jasper een duikje in de zee. Voor Jasper is dit de eerste keer dat hij in de zee gaat. Hij begint net als altijd heerlijk te spetteren totdat hij het zoute water in z’n ogen krijgt. Gelukkig kan hij op het strand nog even oefenen met lopen en is hij zijn prikkende ogen al snel vergeten.
Op de terugweg langs het meer staan er flamingo’s vlak langs de weg. Ze zijn erg schuw maar prachtig om te zien.
’s Avonds is er eerst een ‘free rum punch party’. We zijn net op tijd om er één mee te drinken. Daarna is er ‘barbecue on the beach’, met overheerlijke kipsaté.
Zaterdag 26 juli 2008
Vandaag is het de beurt van Mascha om te gaan duiken. Dave en Jasper slapen wat bij en gaan daarna zwemmen.
De eerste bootduik om 08:30 uur is bij Klein Bonaire op de duikstek ‘Sampler’ en om 10:30 uur gaat de tweede bootduik naar ‘Kalli’s Reef’. De riffen zijn hier echt prachtig en met grote koralen begroeid. Het zicht is ook prima, ruim 30 meter. Als Mascha weer terug is en Jasper z’n middagdutje doet, maakt Dave met de buurman nog een kantduik op het huisrif .
’s Middags gaan we op pad met de auto. We willen de slavenhuisjes, de zoutpannen en het Pekelmeer zien. De zoutwinning op Bonaire is een van de eerste en belangrijkste bronnen van inkomsten op het eiland. De zoutbergen in de zuidpunt van het eiland zijn niet te missen omdat ze al vanaf de verte te zien zijn! Het water van het Pekelmeer is paars, heel bijzonder om te zien. De kleur heeft te maken met de mate van verzilting, de hoeveelheid bacteriën en de stand van de zon.
Op de weg langs het Pekelmeer staan op twee plekken de slavenhuisjes. De slavenhutjes stammen nog uit de tijd van de slavernij (17de en 18de eeuw) die er ook heerste op het eiland. Het zijn de nachtverblijven van de slaven uit de zoutindustrie. Deze hutjes dienden doordeweeks als onderkomen voor de slaven die eigenlijk in Rincon woonden. De wandeling van Rincon naar de zoutpannen duurde zo’n zeven uur.
Onderweg komen we ook nog langs drie obelisken. Deze zijn in 1838 gebouwd als oriëntatiepunt voor schepen die zout kwamen laden.
’s Avonds is er ‘steaknight’ in het restaurant. Ook dit is weer heel goed. Het eten hier is veel beter dan we tijdens eerdere vakanties gewend zijn bij half pension.
Zondag 27 juli 2008
Jasper verstaat al aardig Papiamento. Als er ‘mi dushi’ (schatje) tegen hem wordt gezegd, glimlacht hij lief en zwaait naar degene die het zei.
Vanmorgen spelen Mascha en Jasper weer lekker op het strand, terwijl Dave 2 bootduikjes maakt. Hij duikt op ‘Barkadera’ en ‘Carl’s Hill’ (Klein Bonaire).
Na Jasper z’n middagdutje gaan we weer met de auto op pad. We rijden via een weg langs de zee naar het Goto-meer. Dit is een reservaat voor duizenden flamingo’s! Er is één plek bij het meer waar je met de auto kunt komen om naar de flamingo’s te kijken. Helaas zien we er niet zoveel en de meeste flamingo’s zitten ook te ver weg. Het is wel mooi om deze roze vogels in het wild te zien.
’s Avonds mogen we weer á la carte eten in de Lion’s Den.
Maandag 28 juli 2008
Om 08:30 uur staat Mascha al klaar voor haar eerste bootduik van de dag, naar ‘Leonora’s Reef’ bij Klein Bonaire. Ook de tweede duik gaat naar Klein Bonaire, naar de duikstek ‘Keep Sake’.
Na het duiken gaan we op zoek naar een apotheek. De muggenbulten van Jasper worden steeds groter. Hij heeft er ongeveer 20 op zijn gezicht. Sinds vanmorgen zitten er ook nog dikke rode randen omheen. De muggenbultencrème voor kinderen die we uit Nederland hebben meegenomen werkt echt niet.
We gaan eerst naar de apotheek in het ziekenhuis. Daar zien ze meteen dat het een allergische reactie op de muggenbeten is. Omdat hij nog geen 2 jaar is, hebben ze maar 1 crème die hij mag gebruiken. Ze raden ons aan om naar de buitenapotheek in de hoofdstraat van Kralendijk te gaan, omdat ze daar meer hebben. Ook hier komen ze met dezelfde lotion aan: Caladryl lotion. We moeten de stippen 3x per dag insmeren. Nu maar hopen dat het werkt.
Na Jasper z’n middagdutje gaan we op zoek naar Bert, een kennis van Martin en Angela. We hebben iets voor zijn computer meegekregen en willen dit even afgeven. Hij werkt in de Marina van het Van de Valk Plaza Hotel. We drinken met hem gezellig wat op het terras.
Daarna doen we boodschappen bij ‘Warehouse’. Deze supermarkt is net de Jumbo. Het staat hier vol met O’Lacey producten. Jasper is ook weer helemaal blij, want ze verkopen hier soepstengels. Hij mag ze nu dus weer onbeperkt eten.
Als afsluiting rijden we nog een stukje langs de zee zonder echt een doel te hebben.
We komen langs de duikstek 1000 steps. We stoppen hier even om te kijken, want het lijkt ons een hele prestatie om met een duikuitrusting zoveel traptreden op/af te moeten. Het blijken er slechts 73 te zijn, maar het uitzicht is wel heel mooi.
Het thema bij het diner is ‘Dive & Dine’. We worden hier verblijd met een overheerlijke kip in currysaus.
Dinsdag 29 juli 2008
Dave is vanmorgen weer aan de beurt om te duiken. De eerste duik gaat naar het wrak van de ‘Hilma Hooker’ en de tweede duik gaat naar ‘Just a Nice Dive’ bij Klein Bonaire.
’s Middags gaan we naar de Donkey Sanctuary. We rijden hier met de auto rond (safari), wat met de warmte hier geen overbodige luxe is. Er lopen ruim 300 ezels waarvan sommige erg brutaal zijn. Ze gooien zich voor de auto zodat je niets anders kan dan stoppen. Als we vervolgens een raampje open doen, komen ze met hun hele kop naar binnen. Als we rijden, rennen ze naast de auto mee. Jasper vindt het super. Hij gilt het uit van plezier.
We stoppen bij een picknickplaats zodat Jasper de ezels rustig van achter een hek kan bekijken en aaien. Eén ezel denkt daar anders over en springt over het stenen muurtje heen. Vervolgens staat hij dus net als wij in de picknickplaats. Jasper kan veel ezels aaien. Er zijn ook nog babyezels op een apart veldje en er is een tuintje met leguanen. Dit bezoek aan de Donkey Sanctuary is echt de moeite waard.
Als we weer in onze kamer komen, ligt daar de extra klamboe voor Jasper waar we om gevraagd hebben. Hopelijk is hij nu verlost van de muggen.
Woensdag 30 juli 2008
Als Jasper vanmorgen wakker wordt, zit zijn linkeroog half dicht. Zijn ooglid is helemaal opgezwollen door een muggenbult. Nu ziet hij er helemaal zielig uit, maar hij blijft gelukkig lachen.
Mascha maakt vanmorgen een bootduik op ‘Rappel’ en op ‘Keep Sake’ (Klein Bonaire).
’s Middags gaan we naar Washington Slagbaai National Park. Onderweg rijden we over de Kaya Trompet in Rincon. We leggen dit natuurlijk vast op de foto. Toch aardig dat ze een straat naar je vernoemen.
In het National Park rijden we de korte route. Omdat dit een onverharde hobbelweg is, is dit ook lang genoeg voor Jasper. Onderweg zien we wat flamingo´s en verder bestaat het park vooral uit cactussen, heel veel cactussen.
De route komt langs een mooi strandje. Jasper maakt hier zijn eerste strandwandeling op een spierwit zandstrand. Hij moet erg lachen als de golven over zijn voeten heen gaan.
´s Avonds is er weer beachcoocking in het restaurant. Als toetje krijgen we ijs. Dit keer k0mt de serveerster met drie schaaltjes aan. Het bakje met het meeste ijs is voor Jasper. Hij zit heerlijk te smullen van zijn ijsje.
Donderdag 31 juli 2008
Jasper kan zijn oog weer helemaal open doen en het lijkt erop dat de rode schijven rond de muggenbulten veel kleiner zijn geworden.
Dave maakt vanmorgen weer twee mooie duiken, dit keer bij ´Hands Off´ (Klein Bonaire) en bij ´Small Wall´.
Als Dave terug is van het duiken, gaan we naar de vlindertuin. De vlindertuin is in een kas die in plaats van uit glas voornamelijk uit fijn gaas bestaat. Het is wel warm, maar niet zo warm als je verwacht in een kas. Er zitten een paar mooie vlinders bij.
Vrijdag 1 augustus 2008
Vanmorgen gaan Dave en Jasper zwemmen, terwijl Mascha gaat duiken. De eerste duik is bij ‘South Bay’ en de tweede bij ‘Knife’, beide bij Klein Bonaire.
’s Middags gaan we op zoek naar een van de plekken op het eiland waar Indian Inscriptions gevonden zijn. Het is erg nep zoals we al verwacht hadden, maar we kunnen er nu in ieder geval over meepraten.
Terug in het hotel duiken we nog een keer het zwembad in met Jasper. ’s Avonds is er weer ‘barbecue on the beach’ met vooraf de ‘Free Rum Punch Party’.
Zaterdag 2 augustus 2008
Jasper wordt vanmorgen wakker met een muggenbult op zijn lip. In de loop van de dag wordt zijn lip steeds dikker. De muggen moeten hem wel hebben deze vakantie.
Dave heeft vandaag geluk. Er hebben zich maar 3 duikers ingeschreven voor de bootduik (wisseldag Amerikanen), terwijl het minimum 4 is. Toch kan hij 2 bootduiken maken bij Klein Bonaire, bij de duikstekken ‘Forest’ en bij ‘Mi Dushi’.
We lezen in een informatieboekje dat er iedere eerste zaterdag van de maand markt is in Rincon. In Rincon aangekomen zien we al snel een stuk straat dat is afgezet en er speelt een band. Voor de markt moeten we beter zoeken. Deze blijkt te bestaan uit 4 tafels en een barbecue. We besluiten om maar terug te gaan naar het hotel om lekker te zwemmen.
’s Avonds is er weer ‘steaknight’ in het restaurant.
Zondag 3 augustus 2008
De lip van Jasper ziet er weer normaal uit. Zelfs met al die rode bulten op zijn gezicht blijven de Amerikanen in het hotel hem ‘The quetest boy’ vinden en zijn er nog steeds die een foto van hem willen. Hij is echt een onderdeel van hun vakantie.
Mascha maakt vandaag een duik naar ‘Sampler’ en ‘Carl’s Hill’, allebei op Klein Bonaire. Jasper en Dave spelen ondertussen op het strand.
’s Middags maken we een ritje door het binnenland, langs alle grote huizen die daar staan. Er zit heel wat moois bij. Daarna duiken we lekker in het zwembad.
Na een Piña Colada genieten we van een heerlijk diner in de Lion’s Den.
Maandag 4 augustus 2008
Vandaag is Dave weer aan de beurt om te duiken. Hij bezoekt de duikstekken ‘Leonora’s reef’ (Klein Bonaire) en ‘Barkadera’.
’s Middags rijden we nog een keer naar Kralendijk om te shoppen en daarna is het de hoogste tijd op te zwemmen. Wat is vakantie toch heerlijk!
Dinsdag 5 augustus 2008
Vandaag maakt Mascha haar laatste bootduiken. Woensdag maken we nog een kantduik en dan zit het duiken er voor ons op Bonaire er weer op. De duiken gaan naar het wrak van de ‘Hilma Hooker’ en naar ‘Mi Dushi’ bij Klein Bonaire.
’s Middags krijgt Jasper van de dames bij de duikshop nog een leuke herinnering, een plastic duikvlag waarop ze allemaal iets voor hem hebben geschreven. Hij moet natuurlijk ook nog even met ze op de foto.
Daarna spelen we met z’n drietjes op het strand en duiken we nog een keer in het zwembad.
Aan het eind van de middag levert Dave de auto weer in.
Woensdag 6 augustus 2008
We wandelen vanmorgen eerst naar een internetwinkeltje in de buurt om online in te checken. Angela heeft ook voor de terugvlucht goede stoelen voor ons kunnen regelen.
Aan het eind van de ochtend mag Jasper bij de duikshop spelen bij mama Lou en Ella, zodat wij samen nog een duik kunnen maken op het huisrif.
Met de lunch hebben we ‘lekkere’ kroketten en fricadelen op. Na het zwemmen pakken we rustig onze spullen in. Morgen vertrekken we weer naar Nederland.
Donderdag 7 augustus 2008
Nadat we nog even lekker hebben ontbeten en de mensen van de duikschool gedag hebben gezegd (dat duurt even met Jasper erbij), worden we om 11:15 uur opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Het is erg rustig op de luchthaven dus we zijn zo klaar. We moeten wel nog even 34 dollar per volwassene vertrekbelasting betalen.
Om 12:30 uur mogen we aan boord. Om 13:55 uur zouden we volgens planning vertrekken. Als iedereen zit, krijgen we van de piloot te horen dat er problemen zijn bij het tanken en dat we hierdoor een kwartiertje later zullen vertrekken. Dit kwartiertje loopt uiteindelijk uit tot 3 kwartier. Al die tijd kunnen we Jasper niet laten slapen, want met opstijgen moet hij op schoot.
Als we dan eindelijk vertrokken zijn, krijgen we weer een bedje voor Jasper. Hij valt direct in slaap. De terugreis verloopt net zo rustig als de heenweg: geen turbulentie, een erg tevreden Jasper, lekker eten en opnieuw hele goede plaatsen dankzij Angela.
Nu kunnen we terugkijken op een leuke vakantie met prachtige duiken, goed eten en 1000 muggenbulten. Alles bij elkaar een vakantie om zeker nog eens over te doen als Jasper ook mag duiken. Er zijn nog te veel mooie duikstekken op Bonaire waar we nu nog niet hebben gedoken.
Duikfoto’s Bonaire
