2009 Duitsland – Winterberg

Zaterdag 19 december  2009

Geheel onverwachts heeft Dave donderdag een mini-ski vakantie geboekt naar Winterberg. Voor de sneeuw hoeven we het niet te doen, want thuis ligt sinds donderdag ook een dik pak sneeuw.

Om 07:15 uur vertrekken we met z’n drietjes met de auto van Rob en Wil, want die heeft winterbanden en onze auto (nog) niet. In Duitsland zijn winterbanden verplicht.

We maken een korte stop in Den Bosch om voor Jasper winterlaarzen en een skibroek van Luca en Brian op te halen.

Onderweg stoppen we nog even bij een wegrestaurant in Duitsland voor een bakje koffie. Er is hier een leuk speelhoekje, dus Jasper heeft het ook helemaal naar zijn zin. Het laatste stuk van de rit gaat wat langzaam, want we moeten door allemaal kleine dorpjes en daar is de weg niet overal sneeuwvrij. Om 12:20 uur komen we, na een hele goede reis zonder file, aan in Winterberg.

Al snel vinden we ons hotel, Landgasthof Gilsbach. We zitten ongeveer 6 km van het centrum vandaan in de wijk Winterberg Langewiese. Nadat we hebben ingecheckt mogen we gelijk onze kamer in, terwijl in de reispapieren stond dat we er pas na 14:00 uur in zouden mogen. Dat is heel fijn.

Onze kamer  is echt geweldig. Het is meer te vergelijken met een 2-kamerappartement, maar dan zonder keuken. We hebben een zeer ruime slaapkamer en een aparte zitkamer, van elkaar gescheiden met een deur. Echt ideaal nu we met zijn drietjes zijn, want Jasper kan ’s avonds rustig slapen als wij nog even tv kijken.

Als we alles hebben uitgepakt, rijden we naar het centrum van Winterberg. Er ligt een goed pak sneeuw. We hebben al helemaal het wintersportgevoel.

In het centrum is een kleine kerstmarkt. We bekijken daar ook wat winkeltjes en kopen voor Jasper een lekkere warme skibroek. De skibroek die we geleend hebben van de neefjes kunnen we tot aan zijn oren optrekken. Hij is maar goed ook dat we de skibroek gekocht hebben want het is enorm koud, -16°C. Om op te warmen trakteren we onszelf op apfelstrudel met vanillesaus. Jasper moet natuurlijk wel goed leren wat wintersport is. Zoals verwacht is hij er niet vies van (en wij ook niet). Als we bijna bij de auto zijn heeft Jasper het ineens niet meer zo naar zijn zin. Ondanks de twee paar dikke sokken en de warme laarzen heeft hij toch erg koude tenen gekregen. Hij is er erg verdrietig om.

’s Avonds gaan we weer terug naar het centrum en eten daar heerlijk bij een Griek (lekker Duits). De temperatuur is ondertussen gedaald tot -19°C. Omdat we allemaal goed moe zijn, gaan we op tijd naar bed.

Zondag 20 december 2009

Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt met gebakken ei en spek, rijden we naar Winterberg Skiliftkarussell. Er zijn meerdere kleine skigebieden in Winterberg, maar dit is de grootste en het meest geschikt voor gevorderde skiërs. We gaan om de beurt naar boven om te skiën, Mascha in de ochtend en Dave in de middag. De ander gaat met  Jasper sleeën en spelen rondom hotel/restaurant Der Brabander.

Het skigebied is veel groter dan we verwacht hadden. We zijn natuurlijk ook niet echt goed voorbereid op vakantie gegaan. Vanaf de top kun je meerdere liften en pistes nemen. Er is zelfs een leuke zwarte piste. De kwaliteit van de sneeuw op de piste is erg goed en er zijn meerdere sneeuwmachines in gebruik. Op de pistes ligt ongeveer 50 cm sneeuw. We kunnen hier best leuk skiën.

Ook Jasper vermaakt zich goed. Hij speelt lekker in de sneeuw voor Der Brabander. Het sneeuwt de hele dag, maar daar heeft hij gelukkig geen last van. Hij vindt het wel raar dat mama een skihelm op zet als ze gaat skiën. Hij zegt: “mama helm op,  mama Bobbie de Bouwer”. Hij vind het ook erg leuk om ons te zien skiën. Als we naar het restaurantje lopen om te gaan lunchen en hij de skistokken vast heeft, zegt hij dat hij ook aan het skiën is. Hij zegt ook de meerdere keren dat hij de sneeuw mooi vindt.

Als de kinder-skiklasjes weg zijn uit het kinderland, kan Jasper daar nog even spelen. Volgens hem is het een speeltuin. Hij vindt het erg leuk om onder de poortjes door te lopen. Ineens begon hij te huilen. Hij staat in een dik pak sneeuw dat tot zijn knieën komt en hij is zijn voetjes kwijt. Hij roept dat hij niet meer kan lopen. Als hij erachter komt dat je gewoon kunt lopen als je je voetjes niet ziet, is het weer goed en speelt hij lekker verder. Hij vindt ook het sleeën heel erg leuk. Vooral als we hem een duwtje geven zodat hij zelf van een klein hellinkje af kan sleeën. Hier kan hij echt geen genoeg van krijgen. Er zijn hier aardig wat huilende kinderen die het koud hebben en liever binnen willen zitten. Bij Jasper is dit net andersom. Als zijn hoofd door de kou langzaam in een tomaat verandert en zijn lichaam in een sneeuwpop, denken wij dat we er goed aan doen om even binnen in het restaurant op te warmen. Dat dachten we dus verkeerd. Onder luid protest moeten we hem mee naar binnen trekken. Hij is het er echt niet mee eens. Hij is dan ook blij dat we later weer verder gaan spelen in de sneeuw. Hij maakt luid zingend een wandeling door de sneeuw.

Het is goed te merken dat het vandaag minder koud is als gisteren. Het is vandaag -12°C en er valt veel sneeuw.

Op weg terug naar het hotel, merken we dat de wegen steeds witter worden. Er rijden wel sneeuwschuivers en pekelwagens rond, maar dat heeft niet veel effect. We besluiten om ‘s avonds lekker in het hotel te eten, zodat we niet nog een keer de besneeuwde weg op hoeven. Dat blijkt een goede keus te zijn. Dave kiest een vleesspies, Mascha een enorme cordon bleu en Jasper een lekkere bockworst met als toetje een ijsje.

Jasper spreekt ondertussen ook al een aardig woordje Duits. Als hij zijn eten op heeft, vindt hij dat het tijd is voor een toetje. Hij roept naar de serveerster: ‘toetie haben!!!’, zoals hij dat thuis ook altijd doet. De serveerster reageert niet. Dave legt hem uit dat ze hem niet verstaan en dat Jasper Duits moet praten. Dat is voor Jasper natuurlijk geen probleem. Hij roept naar de serveerster: ‘Duits, toetie haben!’ De serveerster zegt wat in het Duits tegen Jasper en komt vervolgens terug met een ijsje voor hem. Hij is dolblij.

Maandag 21 december 2009

Vandaag krijgen we lekkere Duitse Kaiserbroodjes bij het ontbijt. De dag begint dus weer goed. Nadat we hebben uitgecheckt bij het hotel, maken we een wandeling in de zon. Achter het hotel lopen verschillende wandelroutes. Jasper zit de hele weg lekker op zijn slee.

Als afsluiting van deze leuke mini-vakantie rijden we nog even naar het centrum voor een overheerlijke apfelstrudel met vanillesaus.

Uiteindelijk vertrekken we rond 12:45 uur uit Winterberg. Ook nu gaat het eerste deel van de reis weer erg voorspoedig. Zodra we de grens over gaan en Nederland weer binnenrijden, zien we alleen maar knipperende borden boven de snelweg. Het is hier een behoorlijke chaos. Het lijkt wel of heel Nederland ontregeld is door de sneeuw die is er gevallen. Gelukkig hebben we ook nu geen last van alle files die er staan.

Rond 17:00 uur zijn we weer thuis. Het lijkt wel of er hier meer sneeuw ligt dan in Duitsland. Op het parkeerterrein ligt meer sneeuw dan op de dalpistes in Winterberg.