Van 7 tot en met 14 november 2000 ben ik naar Dahab geweest voor mijn eerste duikvakantie.
Dinsdag 7 november
Eindelijk is het dan zover. Alle prikken zijn gehaald, de koffers zijn gepakt en ik kan ze zowaar zelf dragen. Ik ben wel blij dat ik 10 kilo extra duikbagage mag meenemen, anders had ik een probleem gehad met de kilo´s. Vanmorgen vroeg opgestaan, want ik moet om 7:40 uur al op Schiphol zijn en ik heb niet zoveel vertrouwen in het openbaar vervoer tussen Leiden en Schiphol. Gelukkig rijdt alles volgens schema. Het is wel een enorm gesjouw met die koffers in de bus en de trein.
Ons vliegtuig (Transavia) zou om 09:40 uur vertrekken. Helaas is er een technisch defect waardoor we bijna 2 uur later vertrekken. We komen uiteindelijk om 17:40 uur lokale tijd aan op de luchthaven van Sharm el Sheikh. We moeten hier nog erg lang wachten op ons visum.
Buiten staat er al een mini-busje klaar die ons naar de accommodatie, Inmo Divers Home, zal brengen. De rit duurt ruim een uur en gaat dwars door de Sinaï-woestijn, over een deels geasfalteerde weg. We zien onderweg veel bergen en heuvels van rood gesteente. Onderweg passeren we af en toe een bedoeïen dorp of worden we ingehaald door Egyptenaren op kamelen. We zijn na een uur met erg ´mooie´ Egyptische muziek blij dat we eindelijk in Dahab zijn.
Ons hotel ziet er heel leuk uit. Het is gebouwd in Arabische stijl met veel koepeltjes en poortjes. In onze kamer zijn twee bedsteden en een eenvoudige badkamer. Het ziet er goed verzorgd uit.
Nadat we een beetje hebben uitgepakt, krijgen we een rondleiding door de accommodatie. In de reisgids van Diving World staat dat je het gevoel hebt dat je in een Arabisch dorp loopt, en dat klopt ook inderdaad. Er is een bewaakte toegangspoort, een moskee, een duikwinkel en afsluitbare kasten voor je duikspullen, spoelbakken voor de duikuitrustingstukken, een overdekte duikpakken uithangplek, een zwembad met daaromheen de eettafeltjes, een restaurant, de receptie en dan nog de hotelkamers.
Na de rondleiding is het tijd voor het avondeten. Er is een open buffet met warme en koude gerechten, waaronder veel Egyptische specialiteiten. Het eten is goed en heerlijk. Bij Inmo Divers Home worden geen alcoholische dranken geschonken. Wil je toch bier of wijn, dan kun je terecht in het ‘centrum’ van Dahab.
Na het eten verkennen we het dorp. Dahab is een Bedoeïendorp, met één langgerekte straat vol winkeltjes. Nadat we de hotelpoort passeren, worden we direct aangesproken door vele juweliers die de meest lelijke kettingen proberen te verkopen. Als we verder lopen richting strand, wordt het steeds gezelliger. Terrasjes zoals wij ze kennen, met tafels en stoelen, zijn hier niet te vinden. Er liggen grote matrassen en kussens onder luifels, waarop je lekker kunt hangen om te relaxen. Hier liggen ook veel Egyptenaren met een waterpijp. Het ziet er allemaal erg gezellig uit. We brengen hier uiteindelijk bijna elke avond door.
Woensdag 8 november
Vanmorgen zijn we al vroeg uit de veren, want om 08:00 uur moeten we ons inschrijven bij de duikschool.
Na een heerlijk ontbijt aan de rand van het zwembad, wandelen we naar de duikschool. We krijgen allemaal een eigen kastje waarin we onze duikspullen kunnen bewaren. Ook krijgen we een gids toegewezen die ons de gehele vakantie zal begeleiden, Hesham.
Na een korte uitleg moeten we ons snel klaarmaken voor het vertrek naar de eerste duikstek. We worden dagelijks met kleine ´jeepjes´ naar de duikstekken gebracht. Er is ook altijd een volgauto bij met een kok die op een kampvuur het eten zal bereiden voor de lunch.
De eerste duikstek is The Lighthouse. Het is een eenvoudige duikstek, waar veel vis te zien is. Ik weet nog niet hoe alle vissen die ik onder water zie heten, maar ze hebben prachtige kleuren. De gids vertelt ons dat het hier heel erg druk kan zijn, maar dat valt vandaag gelukkig mee. Er is hier veel koraal beschadigd. Desondanks is het nog steeds een mooi begroeide duikstek.
Terwijl wij aan het duiken zijn, rijden de koks een stukje door. Onder een boom koken ze op een kampvuur onze lunch. Voor ons zijn er kleden neergelegd waarop we lekker kunnen relaxen. Het eten is heerlijk. We krijgen, rijst, salades en een heerlijk Egyptisch prutje (Baba Ganoush – dip gemaakt van geroosterde aubergine).
Na de lunch rijden we door we naar The Islands. We kunnen hier alleen ´s middags duiken, omdat we moeten wachten op hoog water. We mosten namelijk een koraaltafel oversteken. Volgens onze gids Hesham, is dit één van de mooiste duikplaatsen van Dahab. Het klopt inderdaad. Ik vind dit een prachtige stek om te duiken. Je duikt hier onder en tussen een aantal eilanden gevormd door koraal. We zien hier veel soorten koraal en aantal barracuda’s en doktersvissen. Aan het eind van de duik duiken we door een soort tunneltje welke uitkomt bij het punt waar we het water weer uit moeten.
Er is dagelijks de mogelijkheid om, als er minimaal 4 deelnemers zijn, een nachtduik te maken. Het groepje waarin we zijn ingedeeld bestaat gelukkig uit allemaal enthousiaste duikers, die waarschijnlijk iedere dag een nachtduik gaan maken. Erg leuk dus. De eerste nachtduik maken we bij The Lighthouse, waar we vanmorgen ook gedoken hebben. Zodra we onze lampen aandoen, springen er honderden kleine visjes omhoog uit het water. Ze springen zelfs in ons gezicht. Dit is een hele rare ervaring. Onder water hebben we geen last meer van deze visjes. Gelijk deze eerste nachtduik zien we al een Spaanse danseres. Verder zie ik veel soorten vissen, die ik overdag niet heb zien zwemmen. The Lighthouse is een hele leuke duikstek voor een nachtduik. We zijn er ook precies op tijd, want als we uit het water komen, staan er heel veel duikers klaar om te water te gaan. Toen wij eerder op de avond met onze duik begonnen, was er nog bijna niemand.
Donderdag 9 november
Ook vandaag maken we weer drie duiken:
De eerste duik maken we bij Three Pools. Je duikt hier rond de drie zandvlaktes (pools) in het koraalrif, die met elkaar in verbinding staan. Via de pools komen we in een koraaltuin en een erg mooi begroeide drop-off. We zien hier schildpadden, barracuda´s, een steenvis, een murene, papegaaivissen, keizervissen en slakken.
Voor de tweede duik rijden we naar Wady Gonay. Dit is een wat minder bekende duikstek maar daarom niet minder mooi. We zien hier heel veel mooi koraal en veel soorten vissen waaronder een napoleonvis, spookfluitvis, barracuda´s, keizersvis en verschillende baarzen.
´s Avonds maken we weer een nachtduik bij The Lighthouse. Het is hier al erg druk als we aankomen. Gelukkig hebben we er onder water geen last van. Bij het te water gaan, springen de kleine visjes weer om onze oren. Ik heb per ongeluk zo´n springvisje gevangen tussen het veiligheidsglas van mijn computer. We zien nu weer andere vissen dan de vorige keer bij deze duikstek. Nu zijn er meerdere soorten koraalduivels. Ook zien we een sepia.
Vrijdag 10 november
Vandaag duiken we de hele dag bij The Canyon.
De eerste duikstek heet The Canyon inside: De duikplaats de Canyon is één van de bekendste duikplaatsen in Dahab. The Canyon wordt gevormd door een scheur in het rifdak, die waarschijnlijk ontstaan is door een aardbeving. Op 18 meter diepte is de doorgang groot genoeg om je doorheen te laten vallen naar de bodem op 30 meter diepte. Van daaruit voert een nauwe doorgang door ´The Fishbowl´ naar buiten. Deze doet zijn naam echt eer aan, want hij is tot de nok gevuld met glasvisjes, teveel om te tellen. Als we uit de Fishbowl komen, land ik bijna op een krokodilvis die gecamoufleerd onder het zand ligt. Ik schrik me dood als ik ineens z´n ogen zie.
De tweede duikstek, The Canyon Garden, is een heel afwisselende duikstek door zijn mooie koralentuin. Aan het einde van de koralentuin is een steile wand (drop-off), waarvan we niet kunnen zien op welke diepte hij eindigt. We zien hier twee schildpadden en een grote murene. Het duikgebied is te groot om beide duikenstekken aan elkaar te plakken voor één duik.
Onze nachtduik maken we ook bij The Canyon inside. Ook voor een nachtduik is dit een leuke duikstek. Er is heel veel leven te zien. We gaan nu niet in de Fishbowl. Wel zien we een hele mooie Spaanse danseres en een grote papegaaivis.
Zaterdag 11 november
Vandaag maken we twee hele mooie duiken.
We beginnen met een duik bij The Bells, een spectaculaire duikstek langs een zeer steile drop-off waarvan je de bodem niet kunt zien. De entry van The Bells heeft de vorm van een schoorsteen die eindigt op ongeveer 27 meter. Tijdens de afdaling, die je zwevend op je buik maakt, heb ik het gevoel alsof ik een vrije val uit een vliegtuig maak. Dit is een heel bijzonder gevoel. Als ik uit de tunnel kom kijk ik in een enorme diepte, waarvan de gids zegt dat het meer dan 800 meter diep is. We hebben dan ook het advies gekregen om heel goed op onze afdaalsnelheid te letten en tijdig lucht in ons vest te blazen, omdat er al meerdere mensen te diep doorgeschoten zijn aan het eind van de schoorsteen. De duik gaat verder langzaam omhoog langs een steile wand, die prachtig begroeid is met koralen.
De tweede duik is bij de The Blue Hole, de beroemdste en beruchtste duikplaats van Dahab. De stek is berucht vanwege The Arch op 50 meter diepte. The Arch is een doorgang door de rifwand naar de open zee, waar veel ongelukken zijn gebeurd met dodelijke afloop. Als je naar de entry loopt kom je langs verschillende herdenkingsplaatjes van duikers (het valt me op dat dit veel instructeurs en divemasters zijn) die geprobeerd hebben om onder de arch door te duiken. Als je je beperkt tot een recreatieve duik, zoals wij dat doen, is de duikstek de moeite waard vanwege de rifwand aan de buitenkant van De Hole.
The Blue Hole is een donkerblauw gat in het koraaldak, dat al van verre herkenbaar is. Als je aan komt lopen zie je precies waar de Blue Hole is. De Blue Hole heeft een diameter van ongeveer 25 meter en een diepte van meer dan 100 meter.
Door een smalle doorgang springen wij het water in, steken vervolgens via een ´zadel´ op 7 meter het rifdak over om vervolgens af te dalen in The Blue Hole. We komen terecht in een blauwe ruimte waar ik m´n oriëntatie vrijwel direct kwijt ben (toch handig zo´n kompas). Je ziet niets anders dan blauw om je heen. Ik moet ook goed op mijn dieptemeter blijven kijken om op te letten dat ik niet te diep ga. De enige natuurlijke referentie die we hebben zijn onze luchtbellen. Hieraan kunnen we zien waar de oppervlakte is. Dit is een hele nieuwe ervaring voor me. Op 15 meter diepte komt er ineens een schildpad uit het niets en hij verdwijnt ook weer in het niets. In de Blue Hole zelf vindt je nauwelijks koraalgroei in tegenstelling tot de prachtige buitenwand waar we later de duik afmaken.
Na de duik doen we heerlijk een tukkie op een overdekt bedoeïen-terras naast de duikstek.
Als laatste duik van vandaag, maken we een nachtduik op het Inmo House Reef. Dit huisrif ligt gelijk aan ons hotel. De rifrand ligt maar enkele meters van het strand verwijderd en loopt langzaam af. Ook zijn er een aantal vrijstaande koraalblokken, met daarin veel dieren, waar je omheen kunt duiken. Dit is de minst spectaculaire duik tot nu toe. Doordat we een erg volle maan hebben, is het erg licht onder water.
Zondag 12 november
De eerste duik van vandaag maken we bij Um Saed. Volgens de gids wordt deze duikstek niet zoveel bezocht, omdat hij verder weg ligt (half uur van Dahab). Het is een erg eenvoudige duikstek. We zien hier veel vis. Wat ik echt heel bijzonder vind aan deze duikstek, is de enorme waaierkoraal op dertig meter diepte, niet ver van de ingang. Ik heb nog nooit zo´n groot waaierkoraal gezien. We hangen een hele tijd bij een eel-garden. Ik heb dit nog niet eerder zo goed kunnen zien. Het is een heel raar gezicht om die alen als bloemetjes uit de zandbodem te zien steken.
De tweede duik is bij Shark Cave. Toen ik de naam hoorde dacht ik dat we in grotjes zouden duiken en misschien wel haaien zouden zien. Helaas, beiden blijken niet waar. Het is een duik langs een mooie rifwand. We hangen een tijdje naast een tandbaars van ongeveer 1,20 meter lang. Wat een enorm beest is dat.
Voor de nachtduik gaan we weer naar The Lighthouse. Dit is echt de duik van de Spaanse danseressen. We zien er een heleboel. Dit zijn echt hele sierlijke beesten.
Maandag 13 november
Vanmorgen moeten we al vroeg op, want we vertrekken om 07:00 uur naar de Bedoeïen voor een ritje per kameel. Nadat alle duikspullen aan het beest zijn gehangen, moeten we er zelf ook nog op. Na 1½ uur schommelen op de kameel over hele smalle weggetjes aan de rand van een berg en langs de zee, met als resultaat 2 beurse billen en enorme stijve spieren, komen we eindelijk aan bij onze duikstek.
Deze eerste duikstek heet Abu Galom. Doordat deze plaats alleen per kameel bereikbaar is, heb je hier nog geen last van het massatoerisme. Dit kan je goed merken als je kijkt naar het mooie en nog vrij onbeschadigd koraal en de enorme hoeveelheid vis. We zien hier een hele grote napoleonvis.
We krijgen eten in een Bedoeïendorp, in een grote rieten hut. We krijgen een grote mand met een rijstgerecht dat je met zoet brood met je handen naar binnen moet schuiven. We worden ook hier weer verblijd met de mierzoete Egyptische thee waarvan gelijk al de glazuur van je tanden afspringt. Na het eten chillen we nog even heerlijk onder een afdakje.
Ondertussen hebben de Bedoeïenen de kamelen weer opgezadeld om naar de volgende duikstek te gaan.
De tweede duikstek is Japanese Garden. Deze duikstek is al net zo mooi begroeid als Abu Galom, maar hier is wat minder vis te zien. Het is hier echt prachtig duiken. Je weet gewoon niet waar je moet kijken, er is zoveel moois te zien. We vinden een hele grote octopus die mooi de schutkleuren van het rif aanneemt.
Als we uit het water komen, beginnen de Bedoeïenen de spullen al aan de kameel te hangen en nadat ook onze duiksets erbij zijn gehangen beginnen we met de terugreis. We moeten weer 1½ uur ‘schommelen’, maar gelukkig is het onderweg zo mooi dat de tijd voorbij vliegt. Ik zit op een enorme stapel dekens, maar toch heb ik het idee dat ik echt op mijn botten zit. Als ik eindelijk van het beest af mag, voelt mijn kont nog steeds alsof ik er nog op zit. Het voelt erg goed als we plaats mogen nemen in de jeep. Het is echt een superdag vandaag.
Dinsdag 14 november
Onze laatste dag in Egypte is aangebroken. We hebben onze koffers gepakt, en na de mierzoete Egyptische thee, waar we helaas niet onderuit kwamen, worden we door een busje opgehaald.
Op de luchthaven van Sharm el Sheikh begint een sjouwer gelijk aan onze tassen te trekken en houdt direct zijn hand op omdat hij daar geld voor wil hebben. Niet dus. De chauffeur begint iets te schreeuwen tegen de drager waarna deze afdruipt. Om 13:40 uur vertrek ons vliegtuig zonder vertraging naar Nederland.
