Maandag 28 juli 2025
- Ons hotel in Pù Luông : Pu Luong Natura
- Weer in Pù Luông : 32°C, zonnig met wat lichte bewolking
Chillen bij het zwembad
Wat hebben we goed geslapen vannacht. Omdat we maar tot 9:00 uur kunnen ontbijten hebben we een wekker gezet en dat was maar goed ook.
Ook in Pù Luông worden we weer verblijd met een heerlijk ontbijt. Er staat een man omeletjes en crêpes te bakken. Ook staan er verschillende Aziatische gerechten op het buffet. We nemen lekker de tijd. Na het ontbijt geven we onze was af bij de receptie en verplaatsen we ons naar de strandstoelen met parasol bij het zwembad. Wat is het mooi en rustig hier… Opvallend is wel dat er alleen maar Nederlanders en Belgen in het zwembad liggen.
Als we trek krijgen bestellen we een lunch met wat snacks (springrolls, fried rice en french frites) in het restaurant van ons hotel. Na het eten bestellen we ook meteen alvast de gerechten die we vanavond willen eten.
Half-day trekking
In de middag gaan we met een gids, geregeld via de accommodatie, een halve dag trekking doen. De gids, Tiếp, komt ons om 15:00 uur ophalen bij de receptie van onze accommodatie waar de trekking begint. Hij vertelt dat de wandeling ongeveer 6,5 kilometer lang is. Het is een gemakkelijke wandeling door de mooie vallei met rijstterrassen rondom onze accommodatie.
De wandeling begint met de afdaling naar de vallei waar we langs de glooiende rijstterrassen lopen. Tiếp spreekt erg goed Engels, deels geleerd op school en verder online met Duolingo. Hij weet heel veel te vertellen over de rijstvelden en het gebied waar we doorheen wandelen. Hij leert Kirsten hoe je leuk kunt klieren met een klein bloemetje dat aan de kleren blijft hangen als je het tegen iemand aan gooit. Tiếp heeft net zoveel lol als Kirsten. Hij deed dit vroeger altijd als hij met zijn vrienden naar school liep.
Over smalle paadjes tussen het groen, wandelen we tot we uiteindelijk in een dorpje komen. Je kunt hier zo de woningen van de locals binnenkijken. De families wonen gezamenlijk op de eerste etage van de woning. Er zijn daar geen kamers. Iedereen leeft daar in dezelfde ruimte waar ze ook koken en slapen. De buffel die in het dorp staat, werd vroeger gebruikt op de rijstvelden.
Tiếp vertelt dat er pas 11 jaar toeristen in het gebied komen, sinds 2014. Voor die tijd waren er nog geen geasfalteerde wegen in het gebied. Onze accommodatie is de tweede accommodatie voor toeristen die er gebouwd is; het eerste hotel is in 2014 gebouwd. Don Village, het dorp waar wij verblijven, is het dorp met de beste toeristische voorzieningen en heeft zoals we ook later zullen zien het meest fotogenieke uitzicht op de rijsvelden.
We lopen langs een rustig riviertje. Onze gids laat een filmpje zien van vorige week toen de storm Whipa hier waaide. Het riviertje was toen flink buiten zijn overs getreden door al het regenwater en de harde wind. Voor de mensen die langs het riviertje wonen, was het toen flink spannend. Gelukkig heeft het water de woningen niet bereikt.
Tiếp brengt ons nog naar een paar mooie fotopunten vanwaar de rijstvelden het mooist zijn. Rond 17:15 uur zijn we weer terug bij de accommodatie. We ploffen neer bij het restaurant voor een koude cola. We hebben niet heel veel gelopen, maar door de warmte voelt het alsof we heel veel gedaan hebben. Terug in onze kamer hangen we onze doorweekte kleding te drogen en duiken zelf opnieuw in het zwembad. Dave gaat ondertussen op pad met zijn drone om nog wat foto’s van de rijstvelden te maken. Dan is het al weer tijd om te gaan eten. Het smaakt weer goed.
In de avond spelen we nog een spelletje in het restaurant en gaan de mannen nog even in het donker op zoek naar ‘enge beesten’. Ze vinden een Aziatische pad en een spinduizendpoot. Dan duiken we ons bed in. Morgen staat er een flinke activiteit op het programma: een full-day hike.
Lees verder: Reisverslag dag 11: Pù Luông – Full-day hike, bamboe raften en waterraden