Zaterdag 2 augustus 2025
- Ons hotel in Tam Cốc: Tam Coc Serenity Hotel & Bungalow
- Weer in Tam Cốc: 36°C, zonnig met af en toe wat bewolking
De omgeving waar we nu zitten, is ideaal om te fietsen. Tussen de kalkstenen bergen zijn de wegen vlak en de meeste bezienswaardigheden liggen relatief dicht bij elkaar. Ook wij kiezen er vandaag voor om de omgeving met de fiets te verkennen. We hebben vooraf voor vandaag al vier fietsen gehuurd bij onze accommodatie. De fietsen zijn van prima kwaliteit, zeker voor de korte afstand die we er mee willen fietsen. Ze zijn alleen niet echt berekend om de wat langere benen van de gemiddelde Nederlander. Doordat wij van gemiddelde lengte zijn, past het prima met de zadels op de hoogste stand.
Voordat we op pad gaan, zoeken we eerst een werkende ATM. De ATM die op loopafstand van onze accommodatie zit, bij de restaurantjes, werkte gisteravond niet. Ook nu geeft hij een time-out als je geld probeert te pinnen. Doordat je hier bij de meeste pinapparaten maar 2 miljoen Vietnamese Dong (ongeveer 65 euro) per dag kunt pinnen, gaat het geld er best snel doorheen als je met z’n vieren bent. We willen daarom altijd genoeg cash op zak hebben. Aan de andere kant van de hoofdstraat vinden we nog een ATM. Hier werken onze ING-pinpassen helaas niet, maar we kunnen er wel met een creditcard terecht. Het is wel wat ongunstiger in verband met de hogere transactiekosten, maar het is beter dan niets. Met de creditcard kunnen we meteen 5 miljoen Vietnamese Dong pinnen, dus we kunnen er weer even tegenaan.
Múa Cave
We fietsen verder en gaan op zoek naar onze eerste bezienswaardigheid. Doordat de Google Maps het er niet helemaal mee eens is dat we fietsen in Vietnam en wij nog niet zo goed weten welke binnendoor weggetjes verhard zijn, fietsen we een uur over de openbare weg om bij de Múa Cave (Hang Múa) te komen in plaats van het verwachte half uur. Kan gebeuren…
Er is een speciale parkeerplaats voor fietsen en scooters. We parkeren de fietsen bij de ‘bewaakte’ fietsenstalling en kopen daar meteen wat nieuwe koude flesjes water en frisdrank. We zijn ondertussen al door onze meegenomen voorraad heen. Het is wel heel fijn dat je bij alle bezienswaardigheden voldoende drinken kan kopen. We drinken hier gemiddeld 3 tot 4 liter per persoon per dag en als je dat allemaal in de ochtend in je rugzak mee zou moeten nemen, sjouw je je een breuk.
Nadat we de entree hebben betaald, komen we in een klein parkje van een hotel. We volgen het pad naar de voet van de berg. Voordat we beginnen aan de klim naar boven, stoppen we bij een restaurantje met airco waar we eerst even wat drinken en op temperatuur komen. Dan beginnen we aan de tocht naar boven. Om helemaal naar boven te gaan, beklimmen we een trap met ongeveer 500 treden. De trap zelf is goed te doen. Doordat er bijna geen schaduw is bij de trap, wordt het toch een flink pittige klim naar boven. Als we het goed hadden willen doen met de temperatuur, hadden we al rond 06:00 uur moeten beginnen met klimmen. Dat is voor ons toch iets te vroeg tijdens een vakantie.
Halverwege kunnen we bij een splitsing kiezen of we eerst naar de top gaan met de kleine pagodes of dat we eerst naar de Drakenberg gaan. We besluiten om eerst naar de pagodes te gaan. Onderweg komen we op de trap een geit tegen die er duidelijk geen zin meer in heeft en breed op de trap ligt op een van de weinige schaduwplekjes onderweg. Alle toeristen moeten om hem heen klimmen terwijl de geit het allemaal op z’n gemak bekijkt. Prachtig zo’n beest…
Als we bij de top komen ,worden we beloond met een erg mooi uitzicht over de Ngô Đồng rivier (Sông Ngô Đồng) en de bergen. We snappen wel dat er gezegd wordt dat dit het mooiste uitzichtpunt van Ninh Binh is. Dave probeert het uitzicht vast te leggen met zijn meegenomen drone, maar in het echt blijft het veel mooier.
We lopen een klein stukje terug naar de T-splitsing en nemen nu de trap naar de Drakenberg. Hier staat een beeld van een liggende draak. De kronkels van zijn lijf zijn verspreid over de bergkam op de top. De draak is een belangrijk symbool in de Vietnamese cultuur en staat volgens locals symbool voor een goede oogst. Ook hier is het uitzicht weer prachtig.
Als we bijna beneden zijn, zien we nog een kleine grot. Mogelijk is de grot veel groter dan het stukje dat we kunnen zien, maar we durven er zonder gids niet zo goed in.
Flink oververhit zoeken we opnieuw een plekje in het koele restaurant waar we vanmorgen ook zaten. We vullen onze magen met een flink portie patat en een verfrissend drankje. Wat kan dat lekker zijn.
We lopen nog een rondje door de grote tuin en door de lotusvelden. Helaas zijn de lotusbloemen al uitgebloeid.
Bích Động Pagoda
We zien dat de temperatuur ondertussen is opgelopen naar 36°C, met een gevoelstemperatuur van 46°C. Door het windje dat we vangen tijdens het fietsen, is het goed te doen. We merken pas echt hoe warm het is als we ergens stilstaan. Gewoon doorfietsen dus…
We hebben nu wel de kortere fietsroute gevonden die we vanmorgen zochten. We fietsen langs ons hotel waar we even een plaspauze inlassen. Als we daarna de weg volgen, komen we bij het fietspad dat onze chauffeur gisteren heeft aangewezen. Dit fietspad is een heel klein stukje verhard en gaat al snel over in een zandpad. Het heeft hier de afgelopen dagen duidelijk flink geregend. Al snel verandert het zandpad in een modderpad. De meeste stukken kunnen we op de modderplassen heen fietsen. De route is erg leuk. We zien voor ons een groepje fietsers met de fietsen aan de hand lopen. We volgen hun voorbeeld en merken al snel waarom dit heel slim is. Mascha wandelt langs een plas en stuurt haar fiets door de plas. De fiets verdwijnt tot de middenas van het wiel ik de dikke modder. Je zal hier toch maar doorheen fietsen en ineens je evenwicht verliezen… Als we de ergste modder voorbij zijn, spoelen we de fietsen een beetje schoon met een tuinslang, zodat niet alle modder via onze rug omhoog spat.
Net buiten Tam Cốc bezoeken we de Bích Động Pagoda (Chùa Bích Động). Aangekomen bij de pagode, parkeren we de fietsen tegen betaling bij een fietsenstalling. Je mag de fietsen hier niet ergens langs de kant van de weg of tegen een muur parkeren. In vergelijking met de prijzen van de alledaagse dingen hier in Vietnam, is de fietsenstalling best prijzig, 50.000 Vietnamese Dong per fiets (€ 1,65). De entree tot de pagode is daarentegen gratis.
Om bij de pagode binnen te komen, lopen we eerst over een oude brug naar de toegangspoort. De Bích Động Pagoda is een kleine 15e eeuwse boeddhistische tempel, ook wel bekend als de Smaragden Grot Pagode. Er staan hier drie pagodes op verschillende niveaus in de kalkstenen berggrotten. De pagodes hebben erg voor de hand liggende namen: Low Pagoda (Ha Pagoda), Middle Pagoda (Trung Pagoda) en Top Pagoda (Thuong Pagoda). Om bij de Low Pagoda te komen, moeten we een trap op. We voelen de traptreden van de Múa Cave van vanochtend nog flink in de benen. Gelukkig zijn het nu niet zoveel treden. In de eerste pagode staat een groot Boeddhabeeld. 120 traptreden hoger komen we bij de Middle Pagoda. Deze is gebouwd in een donkere grot. In deze grot zien we een flink aantal vleermuizen. We lopen door de grot naar de achterkant van de pagode en nemen daar het pad en de 40 traptreden verder naar boven naar de hoogste pagode. Na wat foto’s wandelen we rustig terug naar beneden. De trappen hier liggen wat beschut, waardoor het een stuk aangenamer is om trap te lopen.
Terug naar Tam Cốc
De tijd vliegt hier in Vietnam. Het is ondertussen al weer eind van de middag als we terug naar het hotel fietsen. Tegenover ons hotel zit een restaurant met een groot terras, Tam Coc Melody. Hier genieten we ven een drankje. Terug in het hotel nemen we een verkoelende duik in het zwembad. Dat is heerlijk bijkomen.
Omdat we vanmiddag bij het restaurant tegenover ons hotel lekkere gerechten op de menukaart hebben zien staan, besluiten we om daar te gaan eten. Kirsten en Jasper spelen na het eten een potje pool op het terras. Dan lopen we naar een rooftopbar, Central Sky Pub, voor zo’n heerlijke Coconut Coffee.
Op straat zien we hier in Vietnam toch wel regelmatig hele rare dingen rijden die in Nederland echt niet zouden mogen. Nu komen we een scooter tegen die helemaal volgeladen is met dozen. Het lijkt wel een vrachtwagen. De scooter zelf is bijna niet te zien. We snappen niet dat iemand zo kan rijden. Hier lijkt dit allemaal heel normaal te zijn.
Lees verder: Reisverslag dag 16. Tam Cốc (Ninh Binh) – Cúc Phương National Park