Vrijdag 25 juli 2025
- Ons hotel in Hà Nội: Grande Collection Hotel & Spa
- Weer in Hà Nội: 31°C, in de ochtend zonnig, in de middag bewolkt
Omgeving van Hoàn Kiêm Lake
We beginnen de dag rustig en nemen lekker de tijd voor het ontbijt. Er zit bijna niemand in de ontbijtzaal.
Als we ons hebben klaargemaakt, lopen we een stuk door het Old Quarter. We gaan eerst op zoek naar Phố Bích Họa Phùng Hưng (Phùng Hưng Street Art). Volgens Google Maps bevindt deze 200 meter lange straat met muurschilderingen in de bogen onder het treinspoor, zich in de buurt van ons hotel. Het internationale kunstproject dat in 2018 gestart is, toont scènes uit het oude Hà Nội, zoals de Hàng Mã-Street (Phố Hàng Mã) en traditionele straatverkopers. De schilderingen zijn gemaakt door Vietnamese en Zuid-Koreaanse kunstenaars om de geschiedenis te behouden.
We lopen verder naar de Đồng Xuân Market (Chợ Đồng Xuân). Deze drie verdiepingen hoge markthal staat vol met enorm veel kraampjes met t-shirts, petten, slippers, lampionnen en nog veel meer. Ook is er een deel waar groente, fruit, vis en zelfs schildpadden om te eten worden verkocht.
Midden in het Old Quarter vinden we een kleine tempel, de Bạch Mã Temple ( Đền Bạch Mã). Deze tempel die gebouwd werd in de 11e eeuw en uitgebreid in de 18e eeuw, is de oudste tempel in Hà Nội.
Het is vandaag weer flink warm en het zonnetje bakt goed. We zijn al snel door ons water heen. Bij een supermarkt vullen we onze voorraad weer aan en genieten we van een lekker ijsje.
Dan gaan we op zoek naar The Note Coffee. Hier zijn we gisteren met de fietstocht al langs gefietst. Dit café met duizenden notitieblaadjes (Post-It’s) op de muren en meubels, is bekend van Instagram en hoort met twee tieners in ons gezelschap zeker in ons reisprogramma. We genieten hier van een koude kokoskoffie en een smoothie. Ondertussen lezen we de vele berichtjes van de toeristen die ons hier voor waren. Ook wij schrijven iets op een notitieblaadje en plakken deze op de muur en op de tafel.
We steken de weg over en wandelen op ons gemak door naar het Hoàn Kiếm Lake (Hồ Hoàn Kiếm). Hier is het trottoir een stuk breder dan in het Old Quarter en er staan hier ook veel minder scooters. We kunnen hier wat rustiger wandelen. We lopen een stukje langs het meer en bezoeken de kleine Ngọc Sơn tempel (Đền Ngọc Sơn), de Jade Mountain temple, op het eilandje in het meer. De naam Ngọc Sơn betekent ‘serene omgeving’. Volgens de legende was dit de plek waar keizer Le Loi een magisch zwaard teruggaf aan de Gouden Schildpadgod, nadat hij het had gebruikt om Vietnam te bevrijden van de Chinese overheersing.
Om bij de Ngọc Sơn tempel te komen, lopen we over een knalrode brug, de Húc brug (Cầu Thê Húc). Om het eilandje zelf op te mogen, moeten we eerst toegang betalen. De kleine tempel is niet heel bijzonder. Het is meer de plek, een kleine eilandje in een meer midden in de drukke stad, die het bijzonder maakt.
Iets verder staat nog een kleine tempel op een eilandje, de Tháp Rùa ofwel de Turtle Tower. Deze tempel kunnen we niet bezoeken, maar het is wel te zien vanaf waar we lopen.
Als de mannen druk zijn met het maken van foto’s, probeert Kirsten de Da Cau-shuttle uit, die ze gisteren van de gidsen van de fietstocht heeft gekregen. Al snel vraagt er een Vietnamese man of hij mee mag doen. Hij heeft het duidelijk vaker gedaan en na een tijdje lukt het Kirsten om het speeltje een paar keer naar hem over te schoppen.
Omdat we in de buurt zijn van het Lý Thái Tổ Monument, lopen we daar ook even naar toe. Hij was de stichter en eerste keizer van de Lý-dynastie. Hij regeerde van 1009 tot 1028. Om daar te komen moeten we een drukke weg over. Het oversteken hier blijkt een flinke uitdaging. Zebrapaden zijn er alleen voor decoratie en hebben in Hà Nội geen betekenis. Wat de functie van een stoplicht is in Hà Nội weten we ook niet zeker. Een stoplicht is er in ieder geval om te stoppen voor overstekende voetgangers. Toch lukt het ons weer om ‘veilig’ aan de overkant van de straat te komen.
In het parkje hier is het monument snel gevonden. Jasper en Kirsten proberen hun Da Cau-shuttle nog eens uit. Er komt een Chinese man bij ons staan en vertelt met Google translate dat ze er in China hele wedstrijden mee doen. Hij laat ons er een filmpje van zien. Heel gaaf. Het spel heet in China ‘Jianzi’ en is een traditionele Chinese sport waarbij spelers proberen een zwaar verzwaarde shuttle in de lucht te houden met hun lichaam, behalve met hun handen. In Vietnam wordt het veel op straat of in het park gespeeld met een groepje mensen. Weer wat geleerd.
We nemen een Grab terug naar ons hotel om weer even op temperatuur te komen.
Train Street
Van de twee studenten met wie we gisteren de Streetfoodtour hebben gedaan, hebben we gehoord dat er rond 15:00 uur een trein door Hà Nội Train Street zal rijden en dat de restaurantjes in de straat gewoon open zijn voor toeristen. Hà Nội Train Street is een smalle straat waar treinen heel dicht langs de huizen en cafés rijden. De trein rijdt hier drie keer per dag doorheen.
Deze bekende straat is vlakbij ons hotel. We lopen er op tijd naar toe om een plekje te vinden bij een van de restaurantjes daar. Het zit er al flink vol, maar we kunnen nog terecht bij Café Ga Đông Dương. Onder het genot van een drankje, wachten we rustig op wat er gaat komen. Ineens begint er een vrouw luid te zwaaien met een grote bel en andere mensen beginnen op fluitjes te blazen en te schreeuwen. Iedereen die nog geen zitplek heeft wordt weggestuurd zodat het spoor leeg is. En dan gebeurt er niets…
Net als alle andere toeristen wachten we geduldig met de camera’s in de hand. Dan in eens horen we in de verte een toeter en zien we langzaam een trein naderen. Om 15:20 uur rijdt de trein, dus ‘bijna’ volgens het tijdschema, voor ons langs. Het is een flink lange trein. Grappig om te zien, zo’n grote trein door zo’n smal straatje met toeristen.
Vanuit Nederland krijgen we later van opa Jan wat extra informatie over deze trein: “Deze dieselelektrische smalspoor locomotief van de serie D19E is van Chinese makelij en gebouwd in 2001. De hele serie bestaat uit 100 exemplaren, waarvan de eerste in 2001 en de laatste pas in 2025 in gebruik is genomen.”
Als de trein voorbij is vertrekken alle toeristen weer en loopt de straat leeg. Ondertussen is er een flinke verkeerschaos ontstaan met automobilisten, scooterrijders en voetgangers die hebben moeten wachten voor de gesloten spoorwegovergang. De automobilisten en scooterrijders staan zo dicht op elkaar dat er geen voetganger meer kan oversteken. Natuurlijk wordt de chaos opgeleukt met heel veel toeteren.
Zodra we ons weer kunnen een beetje kunnen verplaatsen, wandelen we terug naar ons hotel waar we even lekker niks doen.
Thang Long Water Puppet Theatre
In de buurt van ons hotel zit één van de bekendste Bánh Mì restaurants van Hà Nội, Bánh Mì 25. Er is gelukkig nog een plekje voor ons. Aan de overkant van het restaurant is een bestelluik, waar een flinke rij voor staat. We kunnen uit verschillende soorten Bánh Mì kiezen, die er allemaal even lekker uit zien. De door ons gekozen Bánh Mì met kip en avocado en met vlees en champignon smaken heerlijk.
Na ons heerlijke broodje Bánh Mì gaan we op weg naar het waterpoppentheater. We komen toevallig langs de Hàng Đào Nightmarket. We lopen een rondje over de markt, waar ze net als bij de andere markten waar we geweest zijn vooral ‘prulletjes’ verkopen.
Als we rond 18:45 uur bij het Hoàn Kiêm Lake komen, is het al donker. De knalrode brug Húc brug (Cầu Thê Húc) en de Ngọc Sơn tempel (Đền Ngọc Sơn) waar we vanmiddag ook al waren, zijn nu prachtig verlicht.
Na wat foto’s lopen verder naar het Thăng Long Water Puppet Theatre (Nhà hát Múa rối Thăng Long). Dit schijnt dé plek te zijn om deze traditionele theatervorm te bekijken. Het is het bekendste waterpoppentheater in Hà Nội. We hebben de kaarten hiervoor al in Nederland gekocht, zodat we zeker weten dat we goede plekken hebben om iets te kunnen zien van de show op het waterpodium. We zitten helemaal vooraan.
Deze traditie met de waterpoppen, in het Vietnamees múa rối nước genoemd, is een oude kunstvorm die in de 11e eeuw op het platteland van Noord-Vietnam is ontstaan. Tijdens het regenseizoen voerden boeren voorstellingen op in overstroomde rijstvelden om hun dorpsgenoten te vermaken.
In het theater waar wij zijn, wordt aan beide kanten van het waterpodium gezongen en traditionele muziek gespeeld met bijzondere instrumenten. De poppenspelers staan tijdens de show achter een groot doek tot hun middel in het water en besturen de poppen onder water met lange bamboestokken. Het lijkt zo alsof de poppen en ook draken kunnen dansen op het water. Met de poppen worden op het water scènes uit het boerenleven, volksverhalen en legendes uitgebeeld. Van het verhaal zelf verstaan we niets (Vietnamees gesproken), maar het spreekt eigenlijk allemaal voor zich. De voorstelling duurt 50 minuten. We genieten van deze bijzondere voorstelling.
Van vrijdag- tot en met zondagavond is het gebied rond het theater en het meer autovrij. Na de voorstelling is de straat veranderd in een grote dansvloer. Het dansen trekt veel bekijks.
We sluiten deze mooie dag in Hà Nội af bij Skybar Bella Lake View, met zoals de naam al verklapt uitzicht op het Hoàn Kiêm Lake. Vanaf de achtste etage hebben we een prachtig uitzicht.
Lees verder: Reisverslag dag 8: Hanoi – West Lake en omgeving