Dag 8. Hà Nội – West Lake en omgeving

Zaterdag 26 juli 2025

Als we op ons gemak ontbeten hebben, maken we ons klaar voor een nieuwe dag in Hà Nội. Ook vandaag gaan we op eigen houtje een stuk van de stad verkennen. Dit keer willen we het gebied rond West Lake (Hồ Tây) verkennen. West Lake is het grootste natuurlijke meer van de stad met een omtrek van wel 15 kilometer. Rondom het meer zijn meerdere historische bezienswaardigheden, waarvan we er een aantal willen bekijken.

Na een half uurtje wandelen, komen we aan bij de Quán Thánh tempel (Đền Quán Thánh) vlakbij West Lake. Deze tempel is gebouwd in de tijd tussen 1010 en 1028. De Quán Thánh tempel is één van de vier tempels die gebouwd zijn om de oude Thăng Long citadel te verdedigen tegen kwade invloeden en geesten.

Thăng Long is de oude naam van Hà Nội, die het droeg vanaf de Lý-dynastie in de 11e eeuw. De vier tempels, die de vier windstreken van de oude Thăng Long citadel bewaken, zijn: Bạch Mã (Oost) die we gisteren hebben bezocht, Voi Phuc (West), Kim Lien (Zuid) en Quán Thánh (Noord). Ze speelden een belangrijke spirituele rol bij de bescherming van de stad

Nadat we een kaartje hebben gekocht, mogen we naar binnen. In de tempel vind je een 4 meter hoog bronzen beeld van de god Huyền Thiên Trấn Vũ en nog wat andere beelden.

Het is al flink warm, dus voor ons een mooie reden om een verkoelende kokoskoffie te drinken bij Highlands Coffee, een drijvend restaurantje in het Trúc Bạch meer. Donderdag tijdens de fietstocht hebben we een fotostop gehouden bij dit meer.

Vlakbij Highlands Coffee staan meerdere bamboestengels. We dachten eerst dat het een kunstwerk of iets dergelijks was, maar het blijkt een nieuw aangelegd bamboebos te zijn. Het bos bestaat uit ongeveer 7500 bamboestengels die eind 2023 zijn gepland. De 3 tot 5 meter hoge bamboestengels worden ondersteund door een constructie van bamboe.

We wandelen rustig verder over de mooie straat tussen de twee meren West Lake en Trúc Bach Lake, Đường Thanh Niên, en gaan op zoek naar de volgende bezienswaardigheid.

Een de bezienswaardigheden die voor vandaag hoog op ons lijstje staat, is de mooie Trấn Quốc Pagoda (Chùa Trấn Quốc), gelegen op een eilandje in West Lake. Als we aankomen bij deze pagode, blijkt deze helaas nog tot 14:00 uur gesloten te zijn. Vanaf de oever van het meer maken we een paar foto’s, maar dit is niet echt waar we voor gekomen zijn. We besluiten om later op de dag terug te komen.

We gaan terug naar de Quán Thánh tempel en vanaf daar gaan we met Googel Maps op zoek naar de One Pillar Pagoda. We komen langs het mosterdgele Presidentieel Paleis van Hà Nội (Phủ Chủ tịch), waar we net te laat op een bord zien staan dat we geen foto’s mogen maken. Tegenwoordig is dit de officiële residentie van de president van Vietnam.

Nadat we langs het gebouw van het Centraal Comité van de Communistische Partij van Vietnam en het Hồ Chí Minh Mausoleum (Lăng Chủ tịch Hồ Chí Minh) zijn gewandeld, gaan we op zoek naar een supermarkt voor wat water en verkoeling van de airco daar. Al snel zijn we weer wat op temperatuur en wandelen we verder naar de One Pillar Pagoda.

Om een bezoek te brengen aan de One Pillar Pagoda, moeten we entree betalen en de schouders bedekken. Omdat hij het te warm vond heeft Jasper vanmorgen zijn t-shirt omgeruild voor een shirt zonder mouwen. Hij is vergeten om het t-shirt in de rugzak te doen. Daarom wordt hem de toegang geweigerd. Gelukkig staan er ook hier bij de ingang straatverkopers met t-shirts voor al die toeristen die er een vergeten zijn. Dan mogen we gelukkig toch naar binnen.

We zien dat we nu op hetzelfde terrein zijn als waar het Hồ Chí Minh Mausoleum staat, dat we donderdag met de fietstocht en net ook al vanaf de weg hebben gezien.

We lopen een stukje door om hier meteen maar even een foto van dichtbij te maken. Op de wachters en een paar zweterige toeristen na, is er hier niemand te zien.  Er is hier nergens beschutting en het is flink warm. Na een paar foto’s geloven we het wel en zoeken snel de beschutting weer op.

De One Pillar Pagoda (Chùa Một Cột) staat achter het Mausoleum. Deze kleine pagode staat, zoals de naam al zegt in het midden ondersteund door één pilaar, in een grote vijver. De pagode stelt een lotusbloem voor, het boeddhistische symbool van verlichting. Binnen in de pagoda staan meerdere beelden.

Bij de pagode zijn een paar kleine kraampjes. Bij een daarvan koopt Kirsten een mooi beschilderde Nón lá, de bekende kegelvormige Vietnamese hoed. Nu blijft haar hoofd lekker koel.

Achter het Mausoleum ligt het Ho Chi Minh’s Stilt House (Huis van Oom Ho). We willen dit verblijf van de voormalig leider van Vietnam ook graag bekijken, maar als we de borden volgen worden bij een doorgang tegengehouden door bewakers. We moeten volgens hun eerst het terrein weer af op de plek waar we binnen zijn gekomen, en dan buitenlangs om het hele complex lopen. Volgens Google Maps duurt dat zeker een half uur, terwijl we er nu volgens Maps 5 minuten vandaan zijn. We besluiten om het Stilt House dan maar over te slaan.

We nemen een Grab naar de Trấn Quốc Pagoda (Chùa Trấn Quốc), waar we vanmorgen voor een dichte deur stonden. Dit is de oudste Boeddhistische tempel van Vietnam, gebouwd in de 6e eeuw door koning Lý Nam Đế. De centrale stupa van deze pagode is ongeveer 15 meter hoog en bestaat uit elf verdiepingen. Op elke verdieping staat een beeld van Boeddha Amitabha. Bij de pagode is nog een gebouw waar bezoekers offers kunnen brengen zoals geld of voedsel en wierook kunnen branden. Een derde gebouw is ingericht als museum waar beelden en oude voorwerpen te zien zijn.

Het is er nu heel erg druk. Voor de toegangspoort staan veel auto’s en een grote groep mooi aangeklede mensen, duidelijk geen toeristen. We zijn even bang dat we niet naar binnen mogen, maar we hebben geluk. Als we net binnen zijn, komen al die mensen van buiten in een lange optocht met muziek en leeuwendansers het terrein van de pagode op. Het blijkt een ceremonie bij een bruiloft te zien. Dit is wel heel bijzonder om te zien.

We hebben deze eerste week al aardig wat kilometers in de benen. We voelen er niet veel voor om weer helemaal terug naar ons hotel te wandelen. We bestellen een Grab en al snel worden we terug naar ons hotel gebracht. Als we weer wat uitgerust zijn, gaan we naar de Starbucks in de buurt voor een lekkere ijskoffie.

We gaan nog naar een supermarkt om wat snacks en lekkere drankjes voor de komende dagen in te slaan voor ons verblijf in Pù Luông, onze volgende bestemming. In het dorp waar we zitten en in de directe omgeving daarvan, zijn geen supermarkten. We kunnen wel flesjes water en een maaltijd krijgen bij onze accommodatie, maar verder is er niets. Omdat er ook geen pinautomaten zijn en we al bij de reviews van onze accommodatie hebben gelezen dat niet alles met creditcard betaald kan worden, hebben we de afgelopen dagen ook al meerdere keren gepind om voldoende cash mee te kunnen nemen. Ook nu pinnen we nogmaals het maximale bedrag dat we op kunnen nemen.

Ondertussen is het etenstijd geworden. Helaas begint het vanuit het niets enorm hard te waaien en te regenen. We wachten maar even tot deze tropische regenbui voorbij is. Na 45 minuten regent het nog steeds. We waren eigenlijk van plan om 10 minuten van ons hotel Indiaas te eten, maar besluiten om nu naar een Vietnamees restaurant te gaan op 2 minuten lopen, het MẸT restaurant. Ook dit blijkt weer een prima keuze te zijn.

Na het eten willen we toch wel heel graag een keer het dessert dat we tijdens de foodtour hebben geproefd bij het dessertrestaurant, Chè Khúc Bạch Linh Linh. Het restaurant is gemakkelijk te vinden en al snel genieten we opnieuw van ons kommetje Khúc Bạch (‘zoete soep’).

Dan is het tijd om alles weer in te pakken. Morgen verkassen we naar Pù Luông. Omdat we vroeg op moeten en een flinke rit van 4 uur voor de boeg hebben, duiken we lekker op tijd ons bed is.

Lees verder: Reisverslag dag 9: Van Hà Nội naar Pù Luông